Icana.ir
fa

تحلیلی بر جنبش دانشجویی

**"داریوش قنبری" طی یادداشتی که در هفته نامه طنین غرب ایلام منتشر شد، به تحلیل تاریخیروند جنبش دانشجویی در ایران و جهان پرداخته است.12/6/2010 10:13:00 AM12/6/2010 10:13:00 AMIcana00 Icana
PrintPageچاپPrintPageچاپ با عکس ToFriendارسال به دوستان Whatsapp google_plus Line twitter Telegram
یادداشتی از داریوش قنبری

تحلیلی بر جنبش دانشجویی

سرویس فرهنگی
**"داریوش قنبری" طی یادداشتی که در هفته نامه طنین غرب ایلام منتشر شد، به تحلیل تاریخی روند جنبش دانشجویی در ایران و جهان پرداخته است.
دوشنبه 15 آذر 1389 ساعت 10:13

حرکت مهم جنبش دانشجویی ایران در سال 1332 که اعتراضی بزرگ به حضور نیکسون در ایران و دانشگاه تهران بود یکی از بی‌نظیرترین حرکت‌های شرافتمندانه دانشجویی نه تنها در ایران بلکه در جهان است چرا که این حرکت در زمانی شکل گرفت که حکومتی کودتایی به پشتوانه ابرقدرت آمریکا در کشور ما حاکم بود و تصور می‌کرد با سرکوب تمام مخالفان دیگر کسی را یارای عرض‌اندام نیست اما حرکت شجاعانه دانشجویان ایران این تصور خام را نقش برآب کرد. می‌توان گفت اهمیت جنبش دانشجویی ایران به دلیل نشأت گرفتن از شرایط خاص این جامعه است که با تکیه بر آن توانست تمام معادلات موجود در میان حاکمیت را به هم بریزد و اثبات کرد در مقابل فشار و ظلم و ستم سر تسلیم فرود نمی‌آورد و در این راه گذشتن از جان نیز امکان‌پذیر است.

باید توجه داشت که دانشجویان در شرایطی قد علم کردند که احزاب سیاسی به محاق رفته بودند و امکان فعالیت از آنان سلب شده بود و در واقع فرآیند جایگزینی جنبش دانشجویی و احزاب سیاسی شکل گرفته بود. این مدل بدون شک متعلق به جوامع توسعه‌نیافته به لحاظ سیاسی است چرا که در دوره رکود و عدم امکان فعالیت کارآمد احزاب جنبش دانشجویی نمود پیدا می‌کند و فعالیت سیاسی دانشجویان اوج می‌گیرد. در این میان اگر برای تحلیل بیشتر موضوع گریزی به جنش‌های دانشجویی سایر کشورها نیز داشته باشیم می‌توانیم به جنبش دانشجویی دهه 1960 فرانسه اشاره کنیم که ناشی از روابط متصلب استاد و دانشجو بود یا بهتر می توان گفت جرقه این جنبش از این روابط متصلب شکل گرفت و بعداً به سمت چپ افراطی گرایش یافت و منجر به قضایایی همچون کمون پاریس و... شد و از آن زمان تاکنون نیز جنبش دانشجویی همراه جنبش چپ بوده که امروزه این چپ ضرورتاً مارکسیستی نیست چرا که جریان چپ دچار تحولات جدی شده و اکنون می‌توان از آن با عنوان چپ عدالتخواه نام برد که همراه جنبش‌های جدید اجتماعی بدون محوریت تشکلی خاص هستند.

روال عادی تحرکات دانشجویی در حال حاضر انجام فعالیت‌های صنفی است چرا که فعالیت‌ و مبارزه سیاسی به طور طبیعی خاص احزاب سیاسی است و دانشجویان علاقه‌مند به سیاست نیز بیرون از محیط دانشگاه در شاخه‌های دانشجویی احزاب سیاسی می‌توانند فعالیت خود را پیگیری کنند اما اگر کشور و فضای سیاسی آن فاقد احزاب سیاسی کارآمد و نامهیا برای فعالیت‌های حزبی باشد خواسته‌های جامعه به جای احزاب در تشکل‌های دانشجویی مطرح و مورد پیگیری قرار می‌گیرد. در ایران نیز به دلیل آن‌که احزاب حضور مناسبی ندارند جنبش دانشجویی به عنوان جایگزین مطرح شده است. به زعم من این جنبش صرفاً منحصر به دانشگاه‌های دولتی نشده هرچند فعالیت و تحرک در دانشگاه‌های مادر مستقر در کلانشهرها چشمگیرتر است اما اگر بخواهیم برای آینده جنبش دانشجویی پیش‌بینی داشته باشیم بی‌شک این پیش‌بینی متأثر از وضعیت احزاب سیاسی خواهد بود به این معنا که هرچقدر فضا برای حضور احزاب بازتر شود به همان اندازه جنبش دانشجویی از فعالیت سیاسی در دانشگاه دور و به تحرکات صنفی نزدیک‌تر خواهد شد. بدیهی است که در صورت عدم فراهم شدن فضا برای حضور احزاب کارآمد عکس این قضیه صادق خواهد بود. 

ارسال نظر
 
نام کامل :
ایمیل :
متن :
تعداد کاراکتر 0 از 4000

استفاده از این مطالب فقط با ذکر منبع "خانه ملت" مجاز است

Powerd By : Tasvirnet
PC