روز عرفه
PrintPageچاپPrintPageچاپ با عکس ToFriendارسال به دوستان Whatsapp google_plus Line twitter

نطق‌پیش از دستور ولی‌الله شجاع‌پوریان

سرویس صحن
ولی‌الله شجاع‌پوریان، عضو فراکسیون نمایندگان اقلیت مجلس در نطق پیش از دستور خود به انتقاد از دولت پرداخت.
سه‌شنبه 16 مرداد 1386 ساعت 16:42

متن کامل نطق نماینده بهبهان که به عنوان اولین ناطق پیش از دستور جلسه علنی روز سه‌شنبه مجلس شورای اسلامی سخن می‌گفت، به این شرح است:

در طلیعه سخن رحلت مربی اخلاق و رئیس فقید مجلس خبرگان، آیت‌الله مشکینی را تسلیت می‌گویم. همچنین سالگشت انقلاب مشروطیت را گرامی داشته، به روان بنیانگذاران و رهبران آن بویژه سیدعبدالله مجتهد بهبهانی درود می‌فرستم. علاه بر این لازم می‌دانم روز خبرنگار را به جامعه خبرنگاران تبریک گفته از افزایش محدودیت رسانه‌ها ازجمله فیلترینگ غیرقانونی خبرگزاری ایلنا و سایت بازتاب و نیز تعطیلی روزنامه هم‌مهین و اخیراً روزنامه شرق و برخوردهای دوگانه در این عرصه ابراز تأسف کنم.

این اقدامات در حالی انجام می‌شود که سایتهای وابسته به دولت از مصونیت فولادین برخوردارند و متأسفانه دست آنها برای ناسزاگویی به زمین و زمان و تفریق شخصیتهای نظام باز گذاشته شده‌است.

مهمترین ابداع دولت نهم که در تاریخ کشور بی‌سابقه قلمداد شده، سفرهای استانی و دیدار نزدیک رئیس‌جمهوری با مردمی که تاکنون هیچ رئیس‌جمهوری را از نزدیک ندیده‌اند. این رویکرد به تصریح رهبری انقلاب امتیاز دولت نهم و قابل تقدیر بوده است. اینجانب نیز به نوبه خود از زحماتی که دولتمردان در این سفرها متحمل شده‌اند، تشکر می‌کنم اما بنظر می‌رسد این شیوه ابداعی در کنار نقاط قوت دارای تبعات منفی اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی متعدد و جدی برای کشور است که در این مجال به پاره‌ای از آنها اشاره می‌شود:

1 ـ وعده‌های دست‌نیافتی رئیس‌جمهور در این سفرها بحدی بوده که به تحقیق مهمترین رکن و سرمایه نظام یعنی اعتماد مردم و حکومت را در مسیر آسیب جدی قرار داده است.

آیا عاقلانه است که بالاترین مقام اجرائی کشور در سفر به یکی از محرومترین استانها که از لحاظ درآمد سرانه رده توسعه، در آخرین مراتب قرار دارد، اعلام نماید که طی یکسال آینده آن منطقه از محرومیت خارج خواهدشد؟ آیا مردمی که با اعتماد به پای سخنان رئیس‌جمهور خود گرد آمده‌اند وقتی پس از گذشت دو سال از آن وعده‌ها فقط گرانی و استیصال خود را مشاهده می‌کنند چه دیدگاهی درباره نظام سیاسی خود پیدا خواهند کرد؟ آیا مهمترین سرمایه ملک و ملت که همان اعتماد است تهدید نمی‌شود؟

2 ـ اعلام بیش از (6) هزار مصوبه در طول این سفرها چه مفهومی می‌تواند داشته باشد؟ آیا مصوبات حجمی ازقبیل ضرورت تشکیل (16) تعاونی توسط مردم در استان کردستان یا اعلام خرید دستگاه آمبولانس و ماشین حمل زباله و غیره در سایر استانها نیازمند گسیل هیأت وزیران، دبیران کمیسیونهای دولت، معاونین وزراء، بسیج نیروهای نظامی و انتظامی و ناوگان حداقل (10) بالگرد و صدها خودرو و پوشش مستقیم و لحظه‌لحظه آن توسط صدا و سیما است؟ با کدام منطق چنین هزینه‌هایی به کشور تحمیل می شود؟ هزینه‌های ساخت و تزئین مجلل محلهای سخنرانی، جابجایی جمعیتهایی که با اتوبوس از دور و نزدیک روستاها و بخشها به محل سخنرانی آورده می‌شوند، اقلام گسترده تبلیغاتی، حق‌زحمه عوامل مختلف و تأمین خوراک آنها از کجا تأمین می‌شود؟ با کدام مجوز قانونی ادارات و مدارس برای حضور در چنین مراسمی تعطیل می‌شوند؟ آیا تابحال هزینه اتلاف وقت شهروندان و مدیران برای این مراسم محاسبه شده است؟

3 ـ ترویج فرهنگ بی‌برنامگی پس از گذشت نزدیک به (30) سال از انقلاب و ارائه (4) سند توسعه و چشم‌انداز بیست‌ساله به نفع چه کسانی است و چه جریانی را دنبال می‌کند؟ اعلام فی‌الفور دوبرابری شدن بودجه‌های شهرستانی، الحاق منطقه‌ای به منطقه دیگر آنهمه در یک سخنرانی و با تأیید گرفتن از حاضران با کدام منطق حکومت‌گری همخوانی دارد؟ آیا حضور (45) دقیقه‌ای یا حداکثر (1) ساعته در مصلا یا استادیوم یک شهرستان و سخنرانی عمومی به معنی آشنایی با مشکلات آن شهرستان است؟ امکان رویت کدام یک از معضلات شهرستانها از نزدیک توسط رئیس‌جمهوری فراهم شده است که اعلام گردیده که ایشان تاکنون از نزدیک مشکلات (300) شهرستان را دیده است؟ آیا چنین رفتارهایی شائبه سیاسی‌بودن سفرها را تقویت نمی‌نماید؟

4 ـ ترویج عدم اعمال قانون توسط مدیران یکی دیگر از نکات درخور توجه این سفرهاست. بلوکه‌کردن تخصیص بودجه مناطق تا هنگامه سفر رئیس‌جمهور درحالیکه میان نخستین و آخرین سفرها حدود (2) سال طول کشیده است، اعلام اقدامات اجرایی در حال اجراء بعنوان مصوبات سفرها، جابجایی مصوبات قانونی، تصویب اجرای پروژه‌های بزرگ ازجمله راه‌آهن، فرودگاه، پالایشگاه، پتروشیمی و غیره که به مطالعات گسترده نیاز دارد، جانشین کردن دولت بجای شورای برنامه‌ریزی و توسعه استانها بعنوان مقام تصمیم‌گیرنده برای بودجه‌های استانی و تجمیع اقدامات متعارف ازجمله جاده‌سازی، گازکشی در طول (4) سال و معرفی آنها بعنوان مصوبات استانی با تکیه بر کدام منطق و قانون صورت می‌گیرد؟ آیا این رویکرد مفهومی را القاء نمی‌کند که قرار است هر فعالیت ریز و درشتی که در کشور انجام می‌شود، به نام و کام یک فرد تمام گردد؟ وگرنه کیست که با فرآیند تخصیص اعتبارات ملی و استانی براساس ردیفهای خاص، نخست در دولت و سپس در مجلس آشنا نباشد؟

5 ـ بهم‌ریختن نظام بانکی کشور و اعلام مصوبه‌های محیرالعقول بعنوان سهمیه‌ اشتغالزایی و ارقام کلان (100) و (200) میلیارد تومانی و حتی بالاتر براساس کدام موازین قانونی انجام می‌شود؟ آیا تکلیف قانون برنامه چهارم کاهش بدهی دولت به بانکها نبوده است؟ ازجمله دستاوردهای سفرهای استانی، افزایش معوقه‌های بانکی از (4300) میلیارد تومان به (15000) میلیارد تومان بوده است. به واقع تاکنون چه ثمره‌ای از طرحهای اشتغالزایی موسوم به طرحهای زودبازده بدست آمده‌است؟ جز تبدیل بیکاران به بیکاران بدهکار، تزریق نقدینگی به جامعه، افزایش انفجاری تورم و قیمت مسکن و در یک کلام وضعیت اقتصادی نگران‌کننده امروز.

6 ـ تعداد نامه‌های ارسالی به رئیس‌جمهور در این سفرها بالغ بر (6) میلیون نامه بوده و بدیهی است موضوع نامه‌ها ماهیتاً متفاوت است و ازجمله برخی از مظالمی نوشته‌اند که بر آنها رفته که براساس اصل تفکیک قوا اصلاً دولت صلاحیت رسیدگی به این نامه‌ها را ندارد و باید در محاکم صالحه مورد رسیدگی قرار گیرند. اگرچه اجابت تمام درخواستهای کمک و اعانه مقدور نیست اما بهرحال روشن است این نوع پاسخگویی به مطالبات شهروندان نه با ساز و کار دولت‌داری سازگاری دارد نه با حرمت و شأن انسانی  و نه با اصل عدالت‌ورزی که دولت حاضر داعیه آنرا بیش از دیگران دارد. براستی تکلیف کسانی که حاضر به اظهار عجز و لابه و التماس نبوده‌اند و نامه ننوشته‌اند، چیست؟ اگر دولت به فکر حل اصولی فقر است، چرا لایحه فقرزدایی را برای حل محرومیت آحاد نیازمندان ارائه نمی‌کند؟ آیا توزیع (100) میلیارد تومان پول نقد از بیت‌المال شائبه تبلیغاتی بودن سفرها را بوجود نمی‌آورد؟ آیا جای دولت با کمیته امداد و بنگاه خیریه عوض نشده است؟ آیا با این روشها که صدقه‌دادن را تداعی می‌کند، کرامت شهروندان جمهوری اسلامی را مخدوش نکرده‌ایم؟

7 ـ اعلام گردیده بیش از (70) درصد مصوبات سفرهای استانی اجراء شده و یا در حال اجراء است. اگر منظور اجرای مصوباتی است که شأن استانی و محلی دارند، ازجمله احداث و بهسازی جاده‌ها، آبرسانی به شهرها و روستاها که این اقدامات پس از گذشت ربع قرن از پیروزی انقلاب و استقرار نظام در کشور، جزو امور عادی و حکومتی هستند و مستلزم سفر هیأت دولت به استانها نیستند ولی اگر مقصود اجرای مصوباتی است که مستقلاً در سفرها، تصویب و اعلام شده، این آمار کاملاً بی‌اساس و مخدوش است و باید دولت در منابع خبری خود تجدیدنظر جدی کند. چرا که غالب این مصوبات هنوز در مرحله مقدماتی و مطالعاتی باقیمانده‌اند. اینجانب رسماً اعلام می‌کنم هیچکدام از وعده‌های رئیس‌جمهور در جمع موکلانم در شهرستان باستانی و انقلابی بهبهان ازجمله عملیات اجرایی پالایشگاه بیدبلند(2)، احداث سد، بیمارستان، ورزشگاه، شهرک صنعتی فرودگاه هنوز کلید نخورده‌اند و مطمئناً سایر همکاران نیز در حوزه‌های انتخابیه خود با وضعیتی مشابه مواجه هستند.

8 ـ دولت محترم مکرر از (2) یا (3) برابر شدن توسعه عمرانی کشور سخن می‌گوید. طبیعی است وقتی اعتبارات عمرانی از (6) هزار میلیارد تومان به (17) هزار میلیارد تومان افزایش یابد و برداشت از حساب ذخیره ارزی از سال 85 به بیش از (45) میلیارد دلار برسد، قهراً تحرک و رونق بیشتری حاصل می‌شود. آیا تزریق نقدینگی بیش از ظرفیتهای کشور حاصلی جز افزایش تورم و گرانی لجام‌گسیخته داشته است خوب است دولت اعلام کند سفرهای استانی منجر به کدام جهش علمی و تکنولوژیکی در کشور و استانهای کشور شده‌است؟ چه میزان فعالیت زیربنایی و تولیدی ایجاد شده، چه کمکی به اشتغال پایدار شده و در یک کلام کشور با (2) سال گذشته چه تفاوتی کرده است؟

9 ـ در پایان باید پرسید اکنون و درحالیکه دولت فارغ از همه انتقادات به راه خود می‌رود وظیفه دستگاههای نظارتی چیست؟ آیا دیوان محاسبات و سازمان بازرسی در برابر انصراف عدول از قوانین موضوعه کشور در این سفرها و ریخت و پاشها و هزینه‌های سرسام‌‌آور آنها، به وظیفه نظارتی خود عمل کرده‌اند؟ وظیفه مجلس که تنظیم و تصویب لوایح بودجه سنواتی را بعهده دارد، دربرابر بهم‌ریختن  نظم و نسق اداره کشور چیست؟ فراموش نکنیم که تاریخ درباره سکوت ما قضاوت خواهد کرد.

پیشنهاد سردبیر
اخبار برگزیده
ارسال نظر
 
نام کامل :
ایمیل :
متن :
تعداد کاراکتر 0 از 4000

آخرین اخبار