Icana.ir
fa

خیزش اسلامی عاملی برای ذوب شدن یخ روابط تهران- قاهره

موج بیداری اسلامی در میان ملت‌های مسلمان فصل نوینی در تحولات و معادلات منطقه گشود؛ دیکتاتور مصر سقوط کرد، شورای نظامی زمام‌دار امور شد و برای ماندگاری مواضع ملایم‌تر و متعادل‌تری را اتخاذ کرد. مقامات مصری در همین ایام برای از سرگیری روابط با تهران تمایل نشان دادند، اما تاکنون اقدام عملی از خود بروز نداده‌اند. هر چند که این امیدواری وجود دارد که در صورت هوشیاری مقامات مصری یخ روابط دو کشور ذوب شود.4/21/2011 8:01:00 PM4/21/2011 8:01:00 PMIcana00http://media.icana.ir//image/2011/04/3640_orig.jpg Icana
PrintPageچاپPrintPageچاپ با عکس ToFriendارسال به دوستان Whatsapp google_plus Line twitter Telegram

خیزش اسلامی عاملی برای ذوب شدن یخ روابط تهران- قاهره

سرویس بین الملل
موج بیداری اسلامی در میان ملت‌های مسلمان فصل نوینی در تحولات و معادلات منطقه گشود؛ دیکتاتور مصر سقوط کرد، شورای نظامی زمام‌دار امور شد و برای ماندگاری مواضع ملایم‌تر و متعادل‌تری را اتخاذ کرد. مقامات مصری در همین ایام برای از سرگیری روابط با تهران تمایل نشان دادند، اما تاکنون اقدام عملی از خود بروز نداده‌اند. هر چند که این امیدواری وجود دارد که در صورت هوشیاری مقامات مصری یخ روابط دو کشور ذوب شود.
سه‌شنبه 6 اردیبهشت 1390 ساعت 10:30
خیزش اسلامی عاملی برای ذوب شدن یخ روابط تهران- قاهره
خیزش اسلامی عاملی برای ذوب شدن یخ روابط تهران- قاهره موج بیداری اسلامی در میان ملت‌های مسلمان فصل نوینی در تحولات و معادلات منطقه گشود؛ دیکتاتور مصر سقوط کرد، شورای نظامی زمام‌دار امور شد و برای ماندگاری مواضع ملایم‌تر و متعادل‌تری را اتخاذ کرد. مقامات مصری در همین ایام برای از سرگیری روابط با تهران تمایل نشان دادند، اما تاکنون اقدام عملی از خود بروز نداده‌اند. هر چند که این امیدواری وجود دارد که در صورت هوشیاری مقامات مصری یخ روابط دو کشور ذوب شود. http://media.icana.ir//image/2011/04/3640_orig.jpg خیزش,اسلامی,عاملی,برای,ذوب,شدن,یخ,روابط,تهران-,قاهره Icana

در این راستا، خبرنگار خانه ملت(www.icana.ir)، در گزارشی به بررسی تحولات  پس از قطع روابط دو کشور ایران و مصر پرداخته که در ذیل می آید:

دو ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران و ۹ سال پس از بازگشایی مجدد مناسبات تهران و قاهره، "انورسادات" به بیت‌المقدس سفر و پیمان "کمپ دیوید" را امضا کرد. بعد از آن ماجرا جمهوری اسلامی دیگر نمی‌توانست رابطه مثبت خود را با حاکم سرسپرده مصر ادامه دهد. بنابراین روابط تهران با قاهره به دستور امام "خمینی" (ره) در اعتراض به انعقاد آن معاهده قطع شد. رهبر کبیر انقلاب در این نامه خطاب به "ابراهیم یزدی" وزیر خارجه وقت نوشت:

"با درنظر گرفتن پیمان خائنانه مصر واسرائیل و اطاعت بی‌چون و چرای دولت مصر از آمریکا و صهیونیسم‌، دولت موقت جمهوری اسلامی ایران قطع روابط دیپلماتیک خود را با دولت مصر بنماید."

"روح الله الموسوی الخمینی"

همانطور که پیداست، گرچه اشاره مستقیم حضرت امام(ره) به وزیر خارجه وقت برای قطع رابطه با مصر، تنها به پیمان "کمپ دیوید" اشاره داشت؛ ولی تا آن زمان رژیم "سادات" خصومت‌های دیگری را نیز با جمهوری اسلامی علنی کرده بود. از جمله آنها می‌توان به پذیرایی سادات از شاه مخلوع در کشاکش انقلاب و خودداری از تحویل وی‌، دشمنی، ستیزه‌جویی و تبلیغ منفی ضد انقلاب اسلامی و واگذاری پایگاه نظامی به آمریکا برای استفاده علیه ایران‌ اشاره کرد.

نقش ایران و مصر در مسائل مختلف جهان اسلام و منطقه هیچ‌گاه قابل انکار نبوده و قطع روابط طی این ۳۲ سال به عنوان یک حلقه مفقوده در روابط جهان اسلام و جهان عرب تلقی شده است. ساختار جمعیتی دو کشور و جایگاه ژئوپلتیکی ایران و مصر در خاورمیانه و آفریقا و قدرت تاثیرگذاری دو کشور در حوادث منطقه‌ای و بین المللی و نقش فزاینده هر یک از اینها در جنبش عدم تعهد و سازمان کنفرانس اسلامی جایگاه ویژه‌ای به هر دو کشور بخشیده است؛ از این رو قطع روابط ایران و مصر نمی‌تواند به سود جهان اسلام و به ویژه ملت فلسطین باشد و به همین خاطر این امید همواره در محافل سیاسی دو کشور وجود داشته که روابط سرد تهران- قاهره رو به گرمی گذارد.

در زمان دولت‌های هفتم و هشتم تلاش‌هایی برای از سرگیری روابط دیپلماتیک ایران و مصر انجام شد و حتی طرح تغییر نام خیابان "خالداسلامبولی" عامل ترور "انورسادات" به "انتفاضه" از سوی شورای شهر تهران مطرح شد؛ اما طرح این موضوع نیز یخ روابط دیپلماتیک تهران - قاهره را آب را نکرد و این شرایط تا روی کار آمدن دولت نهم باقی ماند.

"محمود احمدی‌نژاد" با به دست‌گیری سکان ریاست جمهوری، دیپلماسی دولت خود را در راستای همگرایی و همدلی با تمامی کشورهای جهان تنظیم کرد و از این رو برقراری ارتباط میان ایران و مصر به یکی از اولویت‌ها بدل شد. وقتی وی در سفر اردیبهشت ماه ۸۶ به امارات از سوی خبرنگار "الاهرام" مصر درباره از سرگیری روابط دو کشور مورد سوال قرار گرفت؛ گفت: "با صراحت اعلام می‌کنم که امروز ما به طور قاطع به دنبال تجدید رابطه با مصر هستیم که اگر دولت مصر اعلام آمادگی کند، تا پایان وقت اداری امروز سفارت ایران را در مصر بر پاخواهیم کرد." این موضع صریح "احمدی‌نژاد" به رغم بازتاب گسترده آن در عرصه جهانی، منجر نشد که باب تازه‌ای در روابط دو کشور باز شود.

گام بعدی عادی سازی میان دو کشور، شرکت "غلامعلی حدادعادل" در اتحادیه بین المجالس در قاهره بود. "حداد" که ماه‌های آخر ریاست مجلس هفتم را تجربه می‌کرد، به دعوت رسمی "فتحی سرور" رئیس مجلس وقت مصر جواب مثبت داد و بهمن ماه ۸۶ راهی این کشور شد و در‌‌ همان ایام نیز با "حسنی مبارک" در کاخ ریاست جمهوری مصر دیدار و گفت‌و‌گو کرد.

سفر مقامات بلند پایه ایرانی به قاهره، به اینجا ختم نشد و "علی لاریجانی" رئیس مجلس هشتم برای شرکت در جلسه کمیته بازنگری و اصلاح اساسنامه اتحادیه‌ بین‌المجالس کشورهای اسلامی در سال 88 به مصر رفت و در حاشیه این اجلاس با برخی مقامات مصری ملاقات کرد. دیدارهایی که با وجود تمایل تهران به ازسرگیری روابط دیپلماتیک با قاهره به دلیل عدم اراده لازم از سوی مقامات دست نشانده مصری به نتیجه نرسید. 

با این وجود، سیر تحولات در خاورمیانه طی چند ماه اخیر آنقدر سریع و غافلگیر کننده برای حکام عرب بود که در زمان کوتاهی رأس هرم حاکمیت مصر و تونس را تغییر داد و برای اصلاح نظام سیاسی آنها بسترسازی کرد. "حسنی مبارک" از اریکه قدرت به دلیل قیام مردمی مجبور به کناره گیری شد و مجلس مصر منحل و اداره امور کشور تا تشکیل پارلمان جدید در اختیار ارتش قرار گرفت.  پس از این تحولات بود که دو کشتی نظامی جمهوری اسلامی با مجوز مقامات مصری برای نخستین بار طی ۳۲ سال اخیر از کانال "سوئز" عبور و در سواحل سوریه پهلو گرفت.

این اقدام واکنش "آویگدور لیبرمن" وزیر امور خارجه رژیم صهیونیستی را در پی داشت به طوری‌که آن را خطری بزرگی برای موجودیت رژیم اسرائیل خواند. البته شبکه "العربیه" که همسویی عجیبی با صهیونیست‌ها و استکبار جهانی دارد بلافاصله با تکیه بر یک ادعای دروغین سعی کرد ورود دو کشتی ایرانی به کانال "سوئز" را از به کارگیری قدرت نظامی و بی‌توجهی به اخطار مسئولان این کانال نشان دهد که هرگز از سوی قاهره تائید نشد.

اما آنچه که نگاه‌ها را به تغییر رویکرد حاکمیت جدید مصر در قبال جمهوری اسلامی خیره ساخت، موضع "نبیل العربی" وزیر امور خارجه جدید این کشور در نخستین کنفرانس مطبوعاتی‌اش بود. وی نسبت به افزایش سطح روابط دیپلماتیک کشورش با ایران ابراز امیدواری کرد و خواهان ارتقای روابط مصر و ایران از دفتر حفاظت از منافع ایران و مصر در قاهره و تهران به سطح سفارتخانه‌ شد.

در همین رابطه "علی لاریجانی" رئیس مجلس شورای اسلامی، اظهارنظر "نبیل العربی" درباره دوستی با ملت ایران را گامی مثبت و برخاسته از انقلاب مصر تفسیر کرد و گفت: "جهت‌گیری انقلاب مصر عاقلانه و درست در جهت تامین آرامش منطقه است. طبعاً باید صبر کرد تا گفت‌و‌گوهایی در زمینه برقراری رابطه بین دو کشور صورت بگیرد. این کار ملازماتی دارد که باید شرایط آن از طرف مصر انجام شود تا ایران نیز قدم بردارد."

"رامین مهمانپرست"، سخنگوی وزارت امورخارجه نیز در آخرین نشست مطبوعاتی خود(۳۰ فروردین۹۰) از آمادگی جمهوری اسلامی برای اعزام سفیر به قاهره خبرداد، اما این اقدام را به فراهم کردن فضای مساعد از سوی مصر منوط کرد. وی یاد آور شد: سفر آقای خزاعی نماینده دایم ایران در سازمان ملل به مصر در قالب نشست تخصصی بود که ایشان از طرف سازمان ملل شرکت کرد. بنابراین اخباری که درباره تعیین سفیر یا اقدامات دیگر منتشر می‌شود مقداری حدس و گمان عجولانه است.

روابط سیاسی تهران و قاهره بعداز امضای پیمان کمپ دیوید میان "انورسادات" رئیس جمهور وقت مصر و "مناخم بگین" ـ نخست وزیر وقت رژیم صهیونیستی ـ بر اثر اعتراض تهران به سازش قاهره با صهیونیست‌ها قطع و هنوز این رابطه به طور رسمی بازگشایی نشده، بر این اساس در تاریخچه مناسبات دو کشور، عامل گرایش به صهیونیسم‌ مصر، همواره عنصربازدارنده و تخریب کننده روابط بوده است.

در همین راستا،"علاء الدین بروجردی" رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس با تاکید بر لزوم تحرک بیشتر دستگاه دیپلماسی در سیر تحولات منطقه، گفت: "خاورمیانه در حال تجربه تحولات بسیار بزرگی است، دستگاه سیاست خارجی لااقل باید در کشورهای مصر و تونس که از آرامش بیشتری برخوردارند، پرتلاش‌تر ظاهر شود و گام‌های عملی را در جهت بهبود روابط بردارد، چرا که آمریکایی‌ها و رژیم صهوینیستی حتما به دنبال حرکات‌های تخریبی در دور جدید روابط بین دو کشور ایران و مصر خواهند بود و ما برای جلوگیری از این حرکت‌ها، باید از این فرصت‌ها سریع‌تر استفاده کنیم."

واشنگتن از شرایط جدید حاکم بر منطقه به شدت نگران است و تمام تلاش خود را بکار گرفته تا نگذارد دولت جدید مصر به قطع رابطه با تهران خاتمه دهد، چون اتحاد بین این دو کشور منافع غرب و امنیت رژیم اشغالگر قدس را در منطقه به شدت تهدید می‌کند.

"محمود احمدی بیغش" عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس در همین رابطه معتقد است: "برخی از شیوخ خلیج فارس که وابسته به امپریالیسم جهانی هستند از نزدیکی تهران و قاهره احساس خطر کردند و دست به هر اقدامی می‌زنند تا جلوی این امر را بگیرند. زیرا مصر تا پیش از این در جهان عرب نقش ویژه و تاثیرگذاری را برای حفظ امنیت رژیم صهیونیستی ایفا می‌کرد، ولی اکنون این رویه را دنبال نمی‌کند."

اما از آنجا که دیپلماسی پارلمانی به عنوان ابزار موثری برای ارتباط با سایر ملت‌ها شناخته‌ می‌شود در همین راستا، ۱۴ نفر از نمایندگان مجلس برای عضویت در گروه دوستی پارلمانی ایران- مصر داوطلب شده‌اند.

در همین رابطه، "فاطمه آلیا" عضو هیئت رئیسه کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس گفت: نام داوطلبان تقدیم هیئت رئیسه مجلس شده، اما هنوز درباره عضویت قطعی افراد در این گروه تصمیم‌گیری نهایی نشده که این کار بعداز شروع به کار مجلس مصر انجام خواهد شد.

با تفاصیل یاد شده از آنجا که گرایش به صهیونیسم در دولت جدید مصر در حال رنگ باختن است به نظر می‌رسد وزارت امورخارجه کشور باید فعال‌تر از اینها عمل کند و حضور بیشتری در تحولات منطقه بویژه در کشورهایی نظیر مصر و تونس داشته باشد. 

پیشنهاد سردبیر
اخبار برگزیده
ارسال نظر
 
نام کامل :
ایمیل :
متن :
تعداد کاراکتر 0 از 4000

استفاده از این مطالب فقط با ذکر منبع "خانه ملت" مجاز است

Powerd By : Tasvirnet
PC