Icana.ir
fa

مهمترین رویکرد مجلس نهم ازنگاه بادامچیان و محجوب

علیرضا محجوب،نماینده مجلس مهمترین رویکرد و برنامه مجلس نهم را دفاع از حقوق جامعه کارگری عنوان کرد و اسدالله بادامچیان نیز دیگر نماینده شرکت کننده در این مناظره مهمترین رویکرد مجلس نهم را تصویب طرحی به عنوان نظام اقتصاد اسلامی عنوان کرد.2/18/2012 1:36:00 PM2/18/2012 1:36:00 PMIcana00http://media.icana.ir//image/2012/02/16383_orig.jpg Icana
PrintPageچاپPrintPageچاپ با عکس ToFriendارسال به دوستان Whatsapp google_plus Line twitter Telegram
در یک مناظره تلویزیونی مطرح شد؛

مهمترین رویکرد مجلس نهم ازنگاه بادامچیان و محجوب

سرویس دیگر رسانه‌ها
علیرضا محجوب،نماینده مجلس مهمترین رویکرد و برنامه مجلس نهم را دفاع از حقوق جامعه کارگری عنوان کرد و اسدالله بادامچیان نیز دیگر نماینده شرکت کننده در این مناظره مهمترین رویکرد مجلس نهم را تصویب طرحی به عنوان نظام اقتصاد اسلامی عنوان کرد.
شنبه 29 بهمن 1390 ساعت 16:40
مهمترین رویکرد مجلس نهم ازنگاه بادامچیان و محجوب
مهمترین رویکرد مجلس نهم ازنگاه بادامچیان و محجوب علیرضا محجوب،نماینده مجلس مهمترین رویکرد و برنامه مجلس نهم را دفاع از حقوق جامعه کارگری عنوان کرد و اسدالله بادامچیان نیز دیگر نماینده شرکت کننده در این مناظره مهمترین رویکرد مجلس نهم را تصویب طرحی به عنوان نظام اقتصاد اسلامی عنوان کرد. http://media.icana.ir//image/2012/02/16383_orig.jpg مهمترین,رویکرد,مجلس,نهم,ازنگاه,بادامچیان,و,محجوب Icana

به گزارش گروه دریافت خبر خبرگزاری خانه ملت؛علیرضا محجوب، نماینده ادواری مجلس شورای اسلامی در مناظره تلویزیونی که شامگاه 28 بهمن 1390 از شبکه دو سیمای جمهوری اسلامی پخش شد مهمترین رویکرد و برنامه مجلس نهم را دفاع از حقوق جامعه کارگری عنوان کرد و گفت:مهم ترین بحثی که باید در مجلس آتی مورد توجه قرار گیرد ساماندهی شرایط کار و تولید در جامعه است. اسدالله بادامچیان نیز دیگر نماینده شرکت کننده در این مناظره مهمترین رویکرد مجلس نهم را تصویب طرحی به عنوان نظام اقتصاد اسلامی عنوان کرد.

متن کامل این مناظره به این شرح است:

مجری برنامه: اولویت‌های مورد نظر شما در مجلس نهم چیست؟

بادامچیان: در سه دهه گذشته تاریخ پرفراز و نشیبی داشتیم ولی به شکر خدا همه این روز‌ها و سالهای این سه دهه به برکت رهبری امام و مقام معظم رهبری و حضور پرشور مردم و آگاهانه‌شان به خصوص سر بزنگاه‌ها کشور ما را از کشوری اسیر آمریکا و انگلیس و حاکمان مزدور چون شاه و دیگران تبدیل به کشوری مقتدر، مستقل و آزاد کرد و امروز همه در دنیا قبول دارند که هیچ کس به ایران اسلامی نمی‌تواند زور بگوید و همه زورمداران هر گونه برنامه ریزی می‌کنند نمی‌توانند به ایران زور بگویند. علت این اقتدار ایران اسلامی هم حضور پرشور مردم و توجه‌شان به رهنمودهای ولی امر است.

ما در کشور از نظر اقتصادی اولویت‌های ویژه‌ای برای دهه چهارم داریم. اگر دهه اول، دهه تثبیت حکومت جمهوری اسلامی و جمهوری اسلامی، جنگ و درگیری‌ها و همه آن مسائل بود، دهه دوم دهه بازسازی آثار جنگ بود. دهه سوم هم دهه ساختن زیرپایه‌های کشور بود و اکنون می‌بینیم که در همه صحنه‌ها مانند نانوتکنولوژی، دانش هسته‌ای، فضا و قدرت دفایمان پیشرفت‌های غیرقابل انکاری به دست آورده‌ایم. از نظر اقتصادی هم زیرساخت‌های محکمی داریم. یعنی ایران مانند کشورهای اروپایی نیست که بدهی‌های بزرگی دارند و بعضی‌هایشان مانند اسپانیا و یونان در حال ورشکستگی هستند. ایران، امروز بدهی کلی به دنیا ندارد و بدهی‌هایش، بدهی‌های جاری است که در خریدهای هر کشوری وجود دارد.

از نظر پشتوانه ارزی، اندوخته اسکناس و خزانه طلا و جواهرات ملی پشتوانه بسیار محکمی داریم. از نظر نیروی ماهر و تحصیل کرده نیز بیش از هفت میلیون نفر فارغ التحصیل مدرک کار‌شناسی، کار‌شناسی ارشد، دکترا و مهندسی داریم. بیش از ۱۰ میلیون نفر کارگر و فرد مفید داریم. زیربنا‌ها از راه‌ها و جاده‌ها و کارخانه‌ها ساخته شده و کشور از این نظر نیز محکم است. حالا می‌خواهیم به سوی مجلسی برویم که برای دهه چهارم مفید باشد و طبعا مفید‌ترین اولویت ما در مجلس نهم، قبل از هر کار اقتصادی ایجاد وحدت میان نمایندگان مجلس است تا بتوانند با هم همکاری کنند و از افکار مختلف در مجلس حضور داشته باشند چرا که مجلس عصاره ملت است. در این دوره باید اولویت‌ها که تهیه طرح‌های جامع است را نیز رعایت کنیم.

علیرضا محجوب: به نظرم مهم‌ترین اولویت ما در همه مجالس توجه به تولید و رفع معضلات تولید بوده است. اگر بخواهیم مشکلات کارگران را رفع و به این قشر توجه کنیم کارگران در کلیتی به نام مقوله تولید می‌گنجند. وقتی واحدهای زیادی در سال متلاشی می‌شوند و نمی‌توانند کارشان را به خاطر ضعف نقدینگی ادامه بدهند و خیلی از آن‌ها نمی‌توانند از عهده مشکلاتشان بربیایند، بدهکار می‌شود چنین شرایطی نیازمند توجهی اساسی است.
اکنون ارقامی در دست داریم که منابع رسمی هم در جریان این ارقام هستند. بر اساس این ارقام و اعداد، تقریبا ۹۰ درصد واحدهایی که مشکل دارند واحدهای خصوصی هستند. بسیاری از این‌ها واحد‌های متوسط و بعضی واحد‌های کوچک‌اند.
اگر بگوییم مجلس آینده تماما حق خودش را وقف تقویت تولید به معنای اعم کند و وقتی از تولید سخن می‌گوییم موضوع عوامل و ابزار مطرح می‌شود. کارگر هم از عوامل تولید است و باید تقویت شود.
نیروی کار، مهارت و انضباط باید تقویت شود. بانک‌ها و اقتصاد و نظام پولی و حتی جهت گیری سرمایه گذاری که در حال حاضر به سمت موسسات مالی و خدماتی می‌رود باید تصحیح شود. به نظر ما یک قسمت از مشکلات این بخش متأثر از نظارت‌های ماست که با همه زحماتی که کشیده شده است اما آنگونه که باید نمایندگان محترم و مجلس به مفهوم اعم کمتر به این موضوع توجه داشته‌اند.
برای مثال در موضوع نظارت، گزارش تفریق بودجه دیوان محاسبات که باید ملاکی برای رسیدگی‌های ما باشد کمتر مورد توجه قرار گرفته است. یا از بانک‌ها غفلت شده و به نظرم اقدامات بانک‌ها ضد تولید بوده است –اگر کسی جمله بهتری دارد بگویند اما من نمی‌توانم جمله بهتری بگویم- چرا که واحدهای ما در ازای پولی که گرفته‌اند بدهی‌هایشان اضافه شده است.
برای آنکه سودهایی که این واحد‌ها در ازای کارشان نصیبشان شده کوچک‌تر از سودهایی بوده که بانک‌ها از آن‌ها مطالبه کرده است.
افرادی بودند که پول‌هایشان را در پناه بانک حفظ و نگهداری کرده‌اند. من پس انداز را پدیده بدی نمی‌دانم اما سرمایه باید نخست به میدان بیاید و اگر در میدان جایی پیدا نکرد آن وقت در سایه بانک‌ها جای گیرد.
بانک‌ها سایه سرمایه بودند و بر سر سرمایه گسترده شده‌اند. این به قیمت مشکلات زیادی برای تولید تمام شد. بنابراین به نظرم مهم‌ترین مشکل و موضوع ما، در سالی که به زیبایی مقام معظم رهبری، جهاد اقتصادی را محور آن دانسته‌اند می‌تواند توجه به این موضوع باشد که اگر برای اشتغال جوان فکر می‌کنیم و اگر می‌خواهیم وضع بازنشستگانمان را تصحیح کنیم باید به واحدهای تولیدمان توجه کنیم. چرا که اگر وضعیت واحدهای تولیدی بد باشد نمی‌توانند حق بیمه را پرداخت کنند آن وقت است که ما هم نمی‌توانیم به خوبی حقوق بازنشستگانمان را ادا کنیم. این نگاه می‌تواند در جهت گیری مردم در مورد رای به مجلس آتی نیز لحاظ شود.
ببینید این‌ها همه زنجیره‌ای به هم متصل هستند. لذا این موضوع را باید با لحاظ کردن همه ظرایف بررسی کنیم. چرا که از سوی دیگر در بحث تولید ظرافت انسانی را هم داریم. ما راجع به تولید خشن و یک طرفه و سرمایه باور سخن نمی‌گوییم. راجع به مفهوم انسان در تولید حرف می‌زنیم. به انسان به عنوان مهم‌ترین عامل و تکیه‌گاه باید توجه کافی صورت گیرد و سپس سرمایه و منابع کشور که در این بخش صرف شده مورد توجه قرار می‌گیرد. بنابراین تصور می‌کنم اقدامات بسیاری در انقلاب در این مورد صورت گرفته آنقدر این اقدامات بزرگ بود که تحولی بزرگ صورت گرفت. اما ما یک دفعه نظام تولیدی‌ای که برایش بسیار زحمت کشیده‌ایم را با توجه به بخش‌های تجاری و خصوصا موسسات مالی و بانک‌ها، قربانی سیاست‌های پولیمان کردیم.

مجری: به نظر می‌رسد ما نیاز به یک مدل اقتصادی داریم که بر مبنای آن مابقی اجزاء اقتصادیمان را تنظیم کنیم. نگاه کردن به جزء جزء مولفه‌های اقتصادی در جای خود خوب است اما‌‌ همان طور که شما و آقای محجوب هم گفتید این‌ها زنجیروار به هم متصل و بر هم اثر گذارند. به نظر می‌رسد جای یک مدل اقتصادی که اجزاء و مولفه‌های اقتصادی خودشان را با آن تنظیم کنند خالی است. با توجه به ایکه مجلس به تعبیر مقام معظم رهبری پایه گذار حرکت اقتصادی در همه زمینه‌های کشور است. فکر نمی‌کنید مجلس در این زمینه باید اقدامی جدی انجام دهد.

بادامچیان: حتما مجلس به عنوان قانون گذار و تصویب کننده مطرح است. در مورد وزرای معرفی شده از سوی رییس جمهور هم مسئولیت دارد. به عنوان نظارت بر اشتغال در مجلس حدود ۶۰ نماینده در حوزه اشتغال و توسعه حضور دارند پس نقش مجلس، نقش ویژه‌ای است اما تنها مجلس نیست. وقتی می‌خواهیم وزیر را انتخاب کنیم و یا بر سر موضوع ادغام وزارت خانه‌ها طرح رییس جمهور، طرح دیگری است ما فقط می‌توانیم چند نفر را به رییس جمهور پیشنهاد دهیم اما مجلس نمی‌تواند در کار قوه اجرایی دخالت کند. در نتیجه وزیری که سر کار می‌آید با مجلس هم سو نیست و نمی‌تواند قانونی را که مجلس تصویب کرده خوب اجرا کند. اگر مجلس بخواهد آن وزیر را استیضاح کند با مخالفت جدی ریاست جمهوری مواجه می‌شود.
پس اگر طبق قانون اساسی سه قوه با هم در حاکمیت کشور کار می‌کنند باید بتوانند با هم هماهنگ باشند. اگر مجلس تابع دولت باشد نمایندگان وکیل‌الدوله می‌شوند و وکیل الدوله نمی‌تواند مستقلا حق ملت را بگیرد. لازم است مجلس حتی اگر مقارن دولت بود اما بتوانند با هم همکاری داشته باشند و یکدیگر را درک کنند.
ما در این سال‌ها خیلی کار کردیم، قوانین کار، قوانین بیمه بیکاری، قوانین بهبود کسب و کار و... را در مجلس هشتم به تصویب رساندیم. بحث‌های بسیاری را گروه اشتغال با وزرا و ناظران داشتند. اما علت اینکه به نتیجه مطلوبی نرسیدیم این است که در بخش‌های مربوطه به طور مقطعی و ضربتی کار می‌شد اما به نظرم باید با کسانی که تجربه آموخته‌اند، با کسانی که در حوزه‌های علمیه و دانشگاه‌ها پرورش یافته‌اند، و با همه کسانی که این معلومات را در اداره کشور به کار گرفته‌اند، با چهره‌های پاکی که در این سه دهه نشان داند مشکل مالی و اخلاقی ندارند مشاوره کرد و به سوی طرح‌های جامع در یک نظام اقتصاد اسلامی رفت.
علت اصلی همه این مشکلات این است که یک نظام اقتصاد اسلامی تعریف و مدل شده نیست. اکنون ما در دنیا قوانین اقتصادی زیادی چون قانون عرضه و تقاضا داریم. این قانون چیزی نیست که اسلامی یا غیر اسلامی باشد قانون است. تاریخ و ایده‌ها و شیو‌ها و نظریه‌ها و روش‌ها را هم داریم اما این نظام است که اقتصاد را اداره می‌کند. نظام اقتصاد دنیا امروز لیبرال دمکراسی کاپیتالیستی (نظام سرمایه داری) است. این نظام قادر به اداره امور نیست و خودش بحران ایجاد کرده است. نظام کمونیستی نیز که فروپاشیده و چند کشور تابع این نظام باقی مانده است. نظام سوسیالیستی چه در بعد دمکراتیکش و چه دمکراسی‌اش هر کدام که باشد بحران زاست. اسلام در هیچ یک از این نظام‌ها حضور ندارد. از این رو اگر نظام اقتصاد اسلامی که نیاز ماست، تعریف شود وارد یک سیستم مرتبط می‌شویم. در آنجا اجزا را مشخص می‌کنیم که برای مثال اکنون تکلیف سیستم بازرگانی و سود بانکی چیست.
اینکه اکنون برخی سود بانکی را نزول می‌دانند و برخی نه، مشخص نیست که واقعا حرف کدامشان درست است. این حرف از جهتی صحیح است و از جهتی صحیح نیست چرا که در نظام اقتصاد اسلامی، سیستم بانکی و مالی تعریف شده نیست. با ایجاد نظام اقتصادی مسأله بازرگان، تولید، کشاورزی، رابطه کارگر و کارفرما، تکنسین و تولید و دیگر جزییات مشخص می‌شد.
آقای محجوب بحث کار و تولید را مطرح می‌کنند اما به چه شیوه‌ای؟ اگر بخواهیم مقطعی کار کنیم قانون کار را به نفع کارگر تصویب می‌کنیم و اگر بخواهیم برای سرمایه گذار کار کنیم قانونی برای سرمایه گذار وضع می‌کنیم. اما آیا این‌ها کافی است؟ اگر بخواهیم شرایط را سامان دهیم نیاز به طرح جامع تولید، توزیع، مصرف داریم.
در تولید کارگر، سرمایه گذار، مهندس، تکنسین، خدماتی، تهیه کننده مواد اولیه و همه عوامل موثر در تولید حضور دارند. اگر در یک طرح جامع، همه آن‌ها را در نظر بگیریم و در قانون گذاری جامع نگاه کنیم تجربه ۳۰ سال هم در اختیارمان است تا دولت بر اساس این تجربیات و این مدل، سیاست گذاری صحیح انجام دهد. وقتی زمینه‌ها آماده شد می‌توانیم مدیری لایق و مقتدر انتخاب کنیم و اختیارات لازم را هم به او بدهیم تا بر اساس چارچوب‌های تعیین شده با اقتدار کار کند و شرایط را سامان دهد.
وقتی چنین شرایطی نباشد‌‌ همان طور که آقای محجوب می‌گویند کارخانه نقدینگی لازم دارد برای همین از بانک پول می‌گیرد و قرار می‌شود بانک در ازای پولی که به کارخانه داده از او نزول بگیرد. کارخانه نمی‌تواند قسط‌ش را بدهد در نتیجه چندبرابری می‌گیرد. وقتی وام‌های چندبرابری گرفت نمی‌تواند شرایط را اداره کند و...
مثال دیگر اینکه کارخانه‌ای که ۲۰۰ نفر کارگر نیاز دارد اگر ۲۱۰ کارگر داشته باشد ضرر می‌کند حالا چنین کارخانه‌ای ۱۰۰۰ نفر کارگر دارد ما بیاییم و قانونی بگذاریم و کارفرما را مکلف کنیم که همه این کارگران را رسمی کند. مشخص است که اجرای چنین قانونی به ضرر کارگر است. اما اگر تولید را بالا ببریم به گونه‌ای که آقای محجوب می‌گویند این ۱۰۰۰ کارگر را به ۵ کار تولید منتقل کنیم؛ ۵ تا واحد ۲۰۰ نفری تولیدی که به خوبی مولد است ایجاد کرده‌ایم. در نتیجه سرمایه گذار هم می‌تواند به خوبی کار کند.
تحقق اهدافی از این دست نیاز به یک طرح جامع تولید قوی مبتنی بر اساس مدل‌های اقتصاد اسلامی در چارچوب نظام اقتصاد اسلامی دارد.

مجری: آقای محجوب همین سود بانکی که شما از آن سخن گفتید و آقای بادامچیان نیز به آن اشاره کردند موضوعی است که سالهای طولانی بر سر پایین آمدن آن حرف زدیم که باید سود بانکی پایین بیاید تا باعث کاهش تورم شود. در همین ماه‌های اخیر و به دنبال اتفاقی که در عرصه ارز و طلا رخ داد لاجرم برای کنترل نقدینگی ناچار به افزایش سود بانکی شدیم که افزایش قابل ملاحظه‌ای داشت. با این سود بانکی طبیعی است که بانک‌ها باید در ازای تسهیلات هم نرخ‌هاشان را بالا ببرند. آنگاه بنگاه‌های تولیدی ما که با‌‌ همان سود قبلی هم قادر به کار کردن نبودند چه باید بکنند؟ این را به عنوان یک مثال عنوان کردم تا بگویم مولفه‌های اقتصادی به هم مرتبط هستند. شما اگر سود بانکی را پایین بیاورید نمی‌توانید منابع را جذب کنید. اگر منابع را با سود بالا جذب کنید به بخش تولید هم باید با سود بالا سرمایه بدهید؛ اعم از سرمایه گذاری ثابت یا سرمایه گذاری در گردش. واحدی که ۳۰-۲۵ درصد سود به بانک می‌دهد باید ۴۰ درصد در کارش سود داشته باشد. کدام تولید ما می‌تواند چنین سودی داشته باشد؟

علیرضا محجوب: گرانیگاه مشکلمان باز می‌گردد به بخشی که مکلف به خدمات پولی است. وظیفه بانک خدمات پولی است و در حال حاضر بانک به واسطه اینکه از عقود اسلامی بهره می‌گیرد و عقود اسلامی را با تفسیر خودش عملیاتی و اجرا می‌کند شائبه تضعیف تولید، به جریان انداختن نظامی که به جای آنکه ما را به نظام بانکداری اسلامی –یا به تعبیری اقتصاد اسلامی- نزدیک کند به اقتصاد غربی آن هم از نوع خاصش متمایل می‌کند به وجود آمده است.
یعنی ما در دنیا وقتی می‌خواهیم طلب پیشرفت کنیم صدر جدول را نگاه می‌کنیم اما وقتی می‌خواهیم برای تولید، سود و بهره مشخص کنیم اصلا نمی‌گوییم مانند ما چند مدل بانکی در دنیا هست که با این سود بانکی می‌چرخد.
به این جهت اکنون وضعیت موجود، وضعیتی است که برای تولید، تحملش بسیار دشوار است. چنانکه آقای بادامچیان گفتند ما به یک جامع بودن یک طرح یا یک قانون یا یک نظام معتقدیم اما باید توجه داشته باشیم که تحقیقی به ما نشان می‌دهد در ۱۲۰۰ واحد که به اشکال مختلف در بدنه‌شان بحران واحد شده هر واحد به طور سرانه ۷ میلیارد تومان بدهکار است و در کل بیش از ۷ هزار میلیار بدهی این واحدهاست. این درحالی است که بیشتر این واحد‌ها زیر ۵۰-۴۰ نفر هستند.
ارقام نشان می‌دهد این حجم بدهی برای واحدهایی با این جمعیت، بدهی‌های بسیار بالایی ست. این واحد‌ها هم واحد‌های چابکی در اقتصاد به شمار می‌روند چرا که واحد زیر ۵۰ نفر، واحد بزرگی نیست.
در این تحقیق کمتر از ۲۰ واحد، واحدهای بزرگ هستند. بیشتر واحدهای متوسط یا‌‌ همان واحدهای چابک مطرح بودند بنابر این می‌توانیم بگوییم کسانی که این واحد‌ها را اداره می‌کنند افراد کم توجهی نبودند. بیش از ۹۰ درصدشان هم خصوصی بودند. کسانی که در این واحد‌ها کار می‌کردند کمتر از ۳۰ درصدشان قدیمی و دارای قراردادهای دائم بودند بنابراین وقتی عوامل متعدد سنجش می‌شود ناچاریم بگوییم سیاست‌های پولی و بانکی مهم‌ترین مشکل آفرین برای این مجموعه بوده است. همه این‌ها به کم توجهی ما باز می‌گردد. فقط مجلس نیست، دولت و بقیه هم هستند.

مجری: شما اگر به جای مسئولان نظام بانکی بودید چه کار می‌کردید؟ اگر بخواهند سودشان را پایین بیاورند کسی حاضر نیست پولش را در بانک بگذارد که دیدیم چه اتفاقی رخ داد. اگر هم بخواهند سودشان را بالا ببرند واحدهای تولیدی دچار مشکل می‌شوند.

علیرضا محجوب: اگر بخواهیم آنچه را که رخ داد تحلیل کنیم موضوعی طولانی است. اما در این مورد ما بر یک باور نیستیم هر چه سود بانک بالا برود سطح اشتغال پایین می‌آید. این یک قاعده اقتصادی است. واحد‌ها بیشتر بدهکار و دچار مشکل می‌شوند. یک سری از افراد هم در استراحتگاه می‌نشینند و سود می‌کنند. به قول فرمایش مقام معظم رهبری این شرایط برای تغییر یافتن نیاز به یک جهاد دارد. جهاد یعنی اینکه ما حرکاتی انجام دهیم که مفهومش بستر سازی است تا کسانی که در استراحتگاه نشسته‌اند ناچار باشند به میدان بیایند. اکنون واحد یک واسط پیدا کرده است و این واسط هم از تولید، مبلغ طاقت فرسایی که من نامش را مالیات طاقت فرسا می‌گذارم می‌گیرد. چرا که طرف دیگر پولش را در بانک می‌گذارد و یک ریال هم مالیات بابت سودش نمی‌پردازد.
واحدی که تولید می‌کند با ممیز خرد و ریز تا هیات‌های مختلف درگیر است آخر هم آنکه تولید می‌کند شش‌اش گرو هفتش است و آن یکی، سودش را می‌گیرد و به منزل می‌رود.
این وضعیت ناعادلانه است. عموما به حرکت تند در این باب اعتقاد ندارم ولی با این شرایط هم موافق نیستم. ما اگر نظام بانکداری اسلامی را دقیق اعمال کنیم بانک مرکزی هم نظارتش را درست اعمال کند و ما به عنوان مجلس نگاه‌مان را به این بخش اقتصادی خاص کنیم قوانین را تصحیح کنیم شرایط تغییر می‌کند.
ما تصمیم گرفتیم مشخص کنیم که چه کسی ۵۰ هزار میلیارد تومان معوقات را درست کرده است اما متأسفانه کمیسیون‌های تخصصی ما که گاهی کمیسیون‌های اختصاصی برای دستگاه‌های مجری می‌شوند –و این جزء ایرادهای ماست و باید بر طرف شود- پیشنهادهایی دادند که عکس خواسته ما شد. و ما طراحان خودمان ناچار شدیم در صحن علنی مجلس خواستار مسکوت ماندن طرحمان شویم چرا که به عکس مفهوم ما، می‌خواستند ۱۴ هزار میلیارد تومان از دولت بگیرند به کیسه بانک‌ها بریزند. چون کارمندان بانک به اشتباه وام‌ها را به گونه‌ای به جریان انداختند که نتوانستند پس بگیرند.
همه این نکات، نکاتی است که نشان می‌دهد نظام بانکی ما بیمار است و قطعا تا قانون درست را به جریان در نیاوریم این معادله حل نمی‌شود. ما معتقد نیستیم قانون نظام بانکداری اسلامی مشکل دارد. عملیاتی که انجام می‌گیرد نیازمند نظارت‌های جدی است.

مجری: آقای بادامچیان می‌خواهم به موضوع ریل گذاری بازگردم که به نوعی سمت و سو دادن به اقتصاد است. یک مثال ساده بزنم. ما به دو نوع می‌توانیم به بحث تولید و فضای کسب و کار در کشور نگاه کنیم. یکی اینکه رویکردمان ایجاد ثروت باشد و دیگری رویکردمان ایجاد شغل باشد. کدام یک از این دو رویکرد را انتخاب کنیم که در پشت سر خودش خیلی از تصمیمات را تغییر دهد. وقتی رویکردمان ایجاد شغل است بنابراین کاری نداریم کارآمدی، تولید محصول و خیلی از پارامترهای دیگر چه می‌شود یا اگر می‌گوییم تولید ثروت؛ یک سری از اقدامات دیگر، در ادامه‌اش مطرح می‌شود. می‌خواهم بدانم کجا تصمیم گیری می‌شود که رویکردمان در سرمایه گذاری و تولید و بهبود فضای کسب و کار، ایجاد شغل است یا تولید ثروت. اگر چه با انتخاب مدلی درست هر دوی این‌ها نتیجه و تبعه یکدیگر هم خواهند بود.

بادامچیان: هیچکدام. آقای محجوب وقتی می‌گویند برای کارخانه نقدینگی لازم است یعنی این نقدینگی را یا سرمایه گذار باید بدهد و خودش هم شریک شود یا نزول خور بدهد که قطعا باعث ورشکستگی می‌شود یا بانک بدهد و یا تعاونی درست شود تا مردم بدهند که آن‌ها هم قطعا می‌خواهند از پولشان سود ببرند. این در تولید و اقتصاد چه اثری دارد؟ قبلا صریحا گفتم شما وقتی پول از بانک بگیرید سودش منطبق با سود شما از کارتان نیست از این رو قطعا ورشکست می‌شوید. شما خودتان هم گفتید وقتی قرار است کارخانه به بانک ۳۰ درصد بهره بدهد باید در کارش ۵۰ درصد سود داشته باشد تا چیزی هم برای خودش بماند. اگر بخواهیم این مشکل را رفع کنیم باز هم راه حل مقطعی است.‌‌ همان طور که یک بار می‌گوییم بانک‌ها به واحدهای تولیدی پول بدهند، بار دیگر می‌گوییم سودشان را کم کنند تا تولید کننده و مردم از کارشان سود ببرند. در مقابل مشکلات نقدینگی و ارز پیش می‌آید ما هم برای مدیریت شرایط می‌گوییم سود‌ها را بالا ببرید.

مجری: پس موضع ما چه باید باشد؟
بادامچیان: برای همین است که می‌گویم اولویت مجلس نهم، طرح‌های جامع باید باشد. یعنی ما اگر بخواهیم تولیدمان را ببینیم باید تمام عوامل تولید را با هم نگاه کنیم. از سرمایه گرفته تا کار، تا خدمات و بقیه امور و سپس بر این اساس یک طرح جامع بیاوریم تا قطب‌های آنچنانی ثروت پدید نیاید.
شما گفتید قصد تولید ثروت است؟ نخیر در اسلام که قصد تولید ثروت نسیت، قصد انجام تکلیف الهی در رفع نیاز جامعه اسلامی است. نمی‌شود کسی که سرمایه گذاری کرد هرچه دلش می‌خواهد انجام دهد. مبانی فقهی اسلام را ببینید. در گذشته وقتی کسی هزینه مورد نیاز زندگی روزمره‌اش تمام می‌شد بقیه بر اساس التزام اسلامی از او سود نمی‌گرفتند. نه اینکه مانند امروز خودشان به بحران شرایط کمک کنند و تا ارز کمی گران شد کالاهایی را که با ارز قبلی خریده‌اند گران گنند. اگر این طرح جامع اجرا شود رعایت مصالح کارگر، بانک، دیکران و همه اجرا می‌شود.
مثال دیگری می‌شود مطرح کرد. اکنون برای دیپلمه‌های بیکار مملکت چه کاری انجام می‌دهیم؟ برای مثال می‌خواهند حوضچه پرورش ماهی راه اندازی کنند، خودشان تعاونی تشکیل می‌دهند، باید دنبال خرید زمین بروند، مجوز بگیرند و بعد از بانک پول می‌گیرند و چون وارد به کار نیستند بعد از مدتی که زمان پرداخت قسط بانک سر رسید این افراد نمی‌توانند اقساطشان را پرداخت کنند. بانک‌ها بهره مضاعف و جریمه هم می‌گیرند در نیتجه این افراد به بن بست می‌رسند. حالا این فرد تا دیروز دیپلمه بیکار بود امروز دیپلمه بیکار بدهکار است. باید سیستم را تغییر داد. به وزارت جهاد کشاورزی بگوییم بیا حوضچه‌هایی برای پرورش ماهی در هر جایی از این کشور که می‌خواهی راه اندازی کن .

مجری: این دوباره اقتصاد دولتی نیست؟

بادامچیان: نه عرض می‌کنم. وزارت جهاد کشاورزی حوضچه‌های پرورش ماهی را راه اندازی می‌کند و به همین افراد دیپلمه بی‌کار می‌دهد و مقرر می‌کند که اگر این افراد توانستند سه سال برای جهاد کشاورزی کارکنند وحوضچه پرورش ماهی را فعال کنند جهاد کشاورزی هم حوضچه را به بانک می‌فروشد تا بانک با سودی متناسب دوباره آن را به فرد بفروشد. در این شرایط افراد مهارت و تجربه آموخته‌اند، کل مبلغ وزارت کشاورزی نیز برگشته و فرد نیز گرفتار بانک نیست. بانک هم وقتی می‌خواهد نقدینگی و سرمایه بدهد از سود این‌ها استفاده می‌کند. این یک سیاست عاقلانه است.

مجری: فکر می‌کنید جهاد کشاورزی بلد باشد این کار را انجام دهد؟

بادامچیان: ببینید این بحث بعدی است که من عرض کردم. ما یک نظام اقتصاد اسلامی و مدل سازی می‌خواهیم.

مجری: سوال من هم همین است که می‌گویم چه کسی باید این کار‌ها را انجام دهد. انجام این کار برعهده مجلس است؟
عرض می‌کنم این کار وقتی اجرا شد سیاستگذاری می‌خواهیم. سیاست گذاری و اجرای این سیاست‌ها در بحث کنونی ما که اشتغال است. در بحث زراعت چوب، در هر هکتار، هزار اصله درخت جا می‌گیرد. چهارسال بعد هم به ثمر می‌رسد. اگر ما بخواهیم یک خانواده را با این ۱۰۰۰ اصله اداره کنیم باید ۶ هکتار زمین به این خانواده بدهیم. اگر قرار باشد این ۶ هکتار زمین بعد از مدتی مال این خانواده شود می‌رود و با جان و دل هم کار می‌کند بعد هم می‌شود این ۶ هکتار را به بانک فروخت و بانک دوباره این زمین‌ها را با یک سود متناسب به خانواده‌ها بفروشد.

حرف آخر:

علیرضا محجوب: من فقط باید عرض کنم که غیر از این‌ها که گفته شد، قانون هدفمندسازی، نیازمند بازنگری اساسی است یعنی هزینه واحد‌ها را باید رصد کرد. ضمن اینکه سیاست‌های جبرانی که در قانون آمده هم کافی نبوده و هم مبهم بوده و هم اجرا نشده است. بنابراین مجلس کارهای زیادی دارد. بعضی از کار‌ها هم مانند قانون بیمه بیکاری که یک ضمانت اجتماعی است برای بیمه تولیدی و برای همه به عنوان یک کار بزرگ انجام شد و امیدواریم تمام شود. از همه همکارانی که در این امر خطیر به ما کمک کردند و رای دادند تشکر می‌کنیم.
بادامچیان: مردم جوری نماینده انتخاب کنند که نماینده‌هایشان وقتی به مجلس رفت بتواند این طرح‌های جامع را تهیه کند.

مجری: به نظر می‌رسد ما نیازمند یک مدل جامع هستیم که مجلس نهم حتما نسبت به این موضوع باید اهتمام بورزد.

پایان پیام


 

پیشنهاد سردبیر
اخبار برگزیده
ارسال نظر
 
نام کامل :
ایمیل :
متن :
تعداد کاراکتر 0 از 4000

آخرین اخبار

استفاده از این مطالب فقط با ذکر منبع "خانه ملت" مجاز است

Powerd By : Tasvirnet
PC