هدر اصلی سایت
PrintPageچاپPrintPageچاپ با عکس ToFriendارسال به دوستان Whatsapp google_plus Line twitter
جلالی:

بیشترین کار در بحث اعتدال را فراکسیون اصولگرایان رهروان ولایت انجام داد

سرویس دیگر رسانه‌ها
رئیس فراکسیون اصولگرایان رهروان ولایت با بیان اینکه بیشترین کار در بحث میانه روی و اعتدال را فراکسیون رهروان ولایت انجام داد، گفت: فهم مشترک دولت و مجلس از مسائل کشور می‌تواند به تعیین اصلی‌ترین چالش‌ها خصوصاً در حوزه اقتصاد و برنامه‌ریزی برای حل آن‌ها کمک کند.
سه‌شنبه 20 اسفند 1392 ساعت 12:38
بیشترین کار در بحث اعتدال را فراکسیون اصولگرایان رهروان ولایت انجام داد رئیس فراکسیون اصولگرایان رهروان ولایت با بیان اینکه بیشترین کار در بحث میانه روی و اعتدال را فراکسیون رهروان ولایت انجام داد، گفت: فهم مشترک دولت و مجلس از مسائل کشور می‌تواند به تعیین اصلی‌ترین چالش‌ها خصوصاً در حوزه اقتصاد و برنامه‌ریزی برای حل آن‌ها کمک کند. http://cdn.icana.ir/d/019/62010.jpg بیشترین,کار,در,بحث,اعتدال,را,فراکسیون,اصولگرایان,رهروان,ولایت,انجام,داد Icana
به گزارش خبرگزاری خانه ملت، روزنامه ایران در گفتگویی تفصیلی با نماینده مردم شاهرود و میامی در مجلس به بررسی رابطه و تعامل دولت و مجلس و گفتمان اعتدال در عرصه سیاست کشور پرداخته است.

متن کامل گفتگوی روزنامه ایران با دکتر جلالی رئیس مرکز پژوهش های مجلس به شرح زیر است:

  در جریان اصولگرایی عده ای پرچم را به دست گرفته و معتقدند بقیه  دنباله رو  آنها باشند بدون اینکه حق بازیگری داشته باشند. اینها اصولگرایی را در خودشان خلاصه می کنند.

  شلوغی هایی که در مجلس وجود دارد یا اینکه صدای منتقدین بلندتر است، برمی‌گردد به اینکه آنها در خارج از مجلس تریبون یا رسانه زیادی دارند و مواضعشان پررنگ تر منتشر می شود اما معنایش این نیست که اینها همه مجلس هستند فضای کلی مجلس فضای همدلی و همکاری است.

  مشی فراکسیون رهروان ولایت تقویت عقل گرایی و اعتدال گرایی است اگر دیگران هم آمدند و ما را در این مسیر همراهی کردند دستشان را می فشاریم اما اینکه روشمان را تغییر دهیم و به سمت دیگری برویم خلاف باورهایمان است.

با انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس جمهوری و حاکم شدن گفتمان اعتدال و میانه روی در قوه مجریه، انتظار عمومی این بود که نمایندگان مردم در قوه مقننه نیز هم راستا با انتخاب جهت گیری های اساسی در انتخابات 24 خرداد، برای تحقق برنامه ها و سیاست های دولت یازدهم همقدم شوند. البته این همقدمی به مفهوم غفلت از وظایف نظارتی مجلس نبوده است. با این حال روابط دولت و مجلس در 6 ماهه گذشته به گونه‌ای بوده که اقلیتی با تفکر خاص بنا را بر مخالفت و احضار و طرح سؤال از وزرای دولت گذاشته و در مقابل اکثریت مجلس هر چند همراه با این اقلیت نیست اما در حمایت‌های خود نسبت به دولت صریح اللهجه نیست. در همین باره گفت و گو کرده ایم با دکتر کاظم جلالی رئیس فراکسیون رهروان ولایت مجلس که نماینده شاهرود و رئیس مرکزپژوهش‌های مجلس است. جلالی در این گفت‌و‌گو تأکید دارد که مشی فراکسیون حمایت از عقلانیت و اعتدال است و شلوغ بازی هایی که در صحن علنی از سوی برخی انجام می شود را نباید به حساب کلیت مجلس گذاشت. دیدار روز گذشته اعضای شورای مرکزی فراکسیون اکثریت با رئیس جمهوری نوید بخش همکاری های بیشتر و راهبردی تر بین مجلس و دولت خواهد بود.

آقای جلالی چه اختلاف نظرهایی در بین اصول گرایان مجلس نهم سبب ساز تشکیل دو فراکسیون در آن شد. آیا عمده اختلاف بر سر چینش هیات رئیسه مجلس بود؟

اختلافات فراتر از بحث هیات رئیسه بود. در جریان اصول گرایی عده ای پرچم را به دست گرفته اند و معتقدند بقیه  دنباله رو  آنها باشند بدون اینکه حق ایفاء نقش داشته باشند. اینها اصول گرایی را در خودشان خلاصه می کنند و لذا یک انحصار گرایی مفهومی ایجاد کردند به این معنا که ضوابط اصولگرایی را فقط ما تعیین می کنیم. بخش دیگر اختلافات به مسایل سیاسی  بر می گشت. ما قائل به این هستیم که اگر کسی بر خلاف اصول رفتار کرد نباید چشم پوشی کنیم اما بخشی از این دوستان نسبت به دولت قبل مواضع حمایتی بدون محدودیت داشتند. مثلا در ماجرای خانه نشینی 11 روزه آقای احمدی نژاد، یادم هست در شورای مرکزی اصولگرایان، یکی از عزیزان-  که خیلی هم در دفاع از اصولگرایی چهره برجسته ای است- می گفت باید حرف های آقای احمدی نژاد را هم شنید!  من و آقای علاء الدین بروجردی بعد از جلسه به ایشان گفتیم این چه ولایتی است که از یک طرف دم از ولایی بودن می زنید و از یک طرف می گویید در این مورد خاص باید حرفهای آقای احمدی نژاد را شنید. موارد دیگری هم بود مثل در راس امور نبودن مجلس، اختلاس ها و تخلفاتی که انجام شد. بعد جلوتر که آمدیم رسیدیم به ماجرای جلسه علنی 15 بهمن 91 که خودش زمینه ساز 22 بهمن قم شد.

در چنین فضای موجود بین فراکسیون های مجلس انتخابات ریاست جمهوری یازدهم برگزار شد و دولت آقای روحانی با گفتمان اعتدال و میانه روی بر سر کار آمد. لطفا به صورت شفاف بفرمایید فراکسیون رهروان ولایت چه مرزبندی با دولت یازدهم دارد. کجا با دولت احساس نزدیکی می کنید و کجا ها با آن زاویه دارید؟

بیشترین کار در بحث میانه روی و اعتدال را فراکسیون رهروان ولایت انجام داد و هزینه های زیادی را نیز در این مسیر پرداخت. طبیعی است که بین دولت و مجلس یا فراکسوین های آن اشتراک نظرات یا تفاوت هایی وجود داشته باشد. ما باور داریم آقای روحانی دارای یک صبغه انقلابی است و بعد از پیروزی انقلاب هم در مسئولیت های مختلف نظام کار کرده است. شاکله ذهنی و فکری ایشان در جریان روحانیت و ولایت شکل گرفته است. مشی دکتر روحانی  هم از ابتدا اعتدال و حرکت در مسیر منطق و عقلانیت بوده است. از این جهات اصول گرایان و فراکسیون ما با ایشان احساس نزدیکی می کند. با این حال دولت یازدهم هنوز در ابتدای کار است و خیلی ها منتظرند آقای روحانی جهت گیری خود را مشخص کند، یعنی می خواهند آقای روحانی را یا بندازند در اردوگاه اصول گرایی یا اصلاح طلبی. به نظر من مشی ایشان نشان می دهد که دنبال هیچ کدام از این دو نیست و بدنبال تشکیل جریان جدیدی در کشور متشکل از هر دو جناح است. اگر هدف این باشد کار خوبی است، چون با حذف همدیگر نمی توانیم کشور را اداره کنیم لذا کسانی که همدیگر را به رسمیت می شناسند و تندروی نداشته باشند می توانند در کنار هم قرار بگیرند.

معطوف به همین اشتراکات  انتظار این بود همکاری بیشتر و بهتری بین دولت و فراکسیون رهروان وجود داشته باشد، ولی احساس می شود میدان داری مجلس در برهه هایی افتاده دست همان جریان تندرو.  از این منظر انتقاداتی وارد می کنند که چرا فراکسیون رهروان دچار انفعال شده است؟

سوالتان بجاست. درابتدای تشکیل دولت یازدهم آنقدر اقبال از سوی نمایندگان به آن وجود داشت که گاها ما خودمان در جلسات فراکسیون دوستان را دعوت به صبر می کردیم. منتها سوال این است چرا باید آن فضا تبدیل به این فضای فعلی شود و فضای نقد دولت آنقدر تند گردد که مورد اعتراض برخی دلسوزان مجلس هم قرار گرفته است. من بخشی از آن را متوجه عملکرد دولت می دانم. معاونین پارلمانی حضور بسیار کم رنگی در مجلس دارند. من که 4 دوره سابقه حضور در مجلس را دارم می توانم بگویم ضعیف ترین حضور و عملکرد معاونین پارلمانی را در دولت یازدهم تاکنون دیده‌ام که امیدوارم این  روند اصلاح شود.

 وضعیت نمایندگان را تصور کنید؛ بودجه کافی نداریم، بسیاری از پروژه ها در شهرستانها یا تعطیل است یا به شکل رقیق ادامه کار می دهد. اولین کسی که مردم می توانند یقه اش را بگیرند نماینده است خب اینجا چه کسی باید به نماینده مجلس کمک کند؟ مسلما دولتی ها. ولی متاسفانه دولت در این رابطه اقدام جدی انجام نداده است. از زمانی که آقای روحانی رای آورده، فراکسیون رهروان تقاضای وقت ملاقات کرده است. از آن زمان تا الان که 10 اسفند است هنوز این وقت داده نشده است. اگر فضای اصول گرایانه مجلس را در نظر بگیرید تعدادی از این وزرای فعلی نباید رای می آوردند. چه جریانی در داخل مجلس کمک کرد که وزرا رای اعتماد بگیرند؟ حتما همین فراکسیون رهروان ولایت بود. اما آن انسجامی که باید در دولت برای ارتباط با مجلس و خصوصا فراکسیون ها وجود داشته باشد وجود ندارد. ما امیدواریم این روند معکوس شود. چند روز پیش رئیس محترم مجلس جلسه غیر علنی گذاشتند تقریبا همین بحث ها مطرح شد و اینکه باید به دولت کمک کرد. من نمی خواهم بگویم مجلس یا نمایندگان ضعف ندارند ولی بخش زیادی بر می گردد به دولت. نگاه مفهومی آقای رئیس جمهور به مجلس خیلی خوب است و بهترین تعابیر را برای مجلس به کار می برند. اما نگاه عینی و ملموس خیلی قابل توجه نیست.

 همین تعبیر را از این طرف هم می شود به کار برد. سخنان زیادی از طرف چهره های برجسته مجلس، روسای فراکسیون ها و هیات رئیسه شنیده می شود که مجلس همراه و همکار دولت است. اما در عمل شاهد فضای دیگری هستیم.

بله ممکن است این درست باشد. ولی مجلس سازماندهی واحد ندارد. یک نماینده در حوزه انتخابیه کارش انجام نشود می آید مجلس اعتراض می کند. اما دولت دارای فرماندهی واحد است. ما خیلی از راهکارهای مختلف را به دوستان دولت پیشنهاد کردیم و گفتیم کارگروه مشترک تشکیل دهیم ولی تا کنون خبری نشده است.

من هم از این چیزی که در مجلس می گذرد راضی نیستم حتی  بعضا برای آرامش مجلس دخالت می کنم. مثلا دیدم در نشریه ای نوشته شده بود فلان وزیر می خواهد استیضاح شود، بلافاصله رفتم سراغ کسانی که قصد استیضاح داشتند و به خود وزیر هم زنگ زدم . از این موارد به کرار اتفاق افتاده است. چون معتقدیم به نفع مجلس نیست که هر روز استیضاح و سوال مطرح شود. اما از آنطرف هم باید به این فکر کرد که چرا این روند دارد تشدید می شود.

یک بخش بر می گردد به عملکرد دولت. ولی بخش عمده ای هم به نظر من بر می گردد به عملکرد فراکسیون ها. اینکه شما می فرمایید نماینده می آید در مجلس اعتراض می کند این با فلسفه تشکیل فراکسیون مخالف است. به هر حال از هیات رئیسه فراکسیون انتظار می رود برای مدیریت فضای مجلس تلاش کند. اگر قرار باشد مثلا هر نماینده ای که جواب سربالا از وزیر شنید یا جواب سلامش را نداد یک طرح استیضاح آماده کند که مجلس مدیریت نمی شود. از فراکسیون اکثریت انتظار می رود در مدیریت اتفاقات مجلس جدی تر باشد.

البته نمایندگان به محض اینکه وزیر جواب سلامشان را ندهد نمی روند استیضاح کنند. اما فراکسیون هم نیازمند آن است که جایگاهی در داخل دولت داشته باشد تا این انتظاری که شما دارید تقویت شود. نمایندگان می گویند عضو فراکسیون هستیم و با دولت هم همکاری می کنیم ولی این فراکسیون چه نفعی برای ما دارد؟ فایده اش کجا متبلور می شود؟ فایده اش آنجاست که دولت هم با فراکسیون همکاری داشته باشد و مشکل چند تا نماینده را حل کند. وقتی بعد از 7 ماه هنوز برای دیدار با رئیس جمهور به فراکسیون ما وقت نداده اند شما چه انتظاری دارید؟

 خوب ما هم الان 4 ماه است که دنبال مصاحبه با شماییم. سرتان شلوغ بوده وقت نداده اید. این دلیل نمی شود که بگوییم ما دیگر با آقای جلالی مصاحبه نمی کنیم و خبرهایش را پوشش نمی دهیم.

اینها با هم فرق دارد. دولت یک سازمان ریاستی با فرماندهی واحد است ولی مجلس از چنین فرماندهی واحدی برخوردار نیست. نمایندگان همه در تخصص خود صاحب اجتهاداند و دنبال منافع منطقه ای هم هستند.

انتقادهای شما نسبت به دولت به جای خود. منتها بحث چیز دیگری است. منتقدان و مخالفان با صراحت نطق می کنند، تذکر می دهند و سوال طرح می کنند. ولی حمایت ها ی فراکسیون رهروان خیلی صریح نیست و گویی توام با نوعی لکنت است. البته حمایت از دولت منظور حمایت از برنامه های کلان و ملی مثل مذاکرات هسته ای منظور است.

شلوغی هایی که در مجلس وجود دارد یا اینکه صدای منتقدین بلنتد تر است، این بر می گردد به اینکه آنها در خارج از مجلس تریبون یا رسانه زیادی دارند و مواضعشان پررنگ تر منتشر می شود. اما معنایش این نیست که اینها همه مجلس هستند. فضای کلی مجلس فضای همدلی و همکاری است.

اینطرف اما خیلی رسانه ندارد. اصلا خود دولت هم رسانه ندارد. من بارها به برخی دوستان دولت گفته ام که شما فضای رسانه ای نساخته اید. مثلا دکتر روحانی رفتند دانشگاه و گفتند چرا اساتید دانشگاه وارد میدان نمی شوند. خوب مگر چقدر رسانه ها می روند سراغ اساتید دانشگاهها. این نیست که دانشگاهیان حرف نداشته باشند یا در حمایت از کارهای خوبی که انجام شده نمی خواهند حرف بزنند، فضای رسانه ای شکل نگرفته که آنها حرف بزنند.

ضمن اینکه وقتی مجلس می خواهد از چیزی حمایت کند باید به یک یقینی هم برسد. حمایت های مجلس از گفت و گوهای هسته ای کم نبوده و لی یک نکته منفی اتفاق افتاد که تردید ایجاد کرد. دوستان وزارت خارجه در ابتدا گفتند مذاکرات محرمانه است. البته بعدش آمدند و همه چیز را گفتند ولی بیان این جمله به گونه ای بود که از ابتدا یک گاردی ایجاد کرد.

آقای دکتر ما در مجلس صداهای مختلفی را می شنویم که در نگاه اول شاید تعبیر به تکثر شود. اما این صداهای مختلف در حوزه های متعدد است. از مذاکرات هسته ای گرفته تا آموزش عالی، فضای رسانه ها، اقتصاد و محیط فرهنگی و ...یعنی احساس می شود بحث فراتر از تکثر باشد و به نوعی آشفتگی و پراکندگی را تداعی می کند. نظر شما چیست؟

به هنگام تغییر دولتها شاهد چنین فضاهایی در مجلس هستیم تا زمانی که یک « هم فهمی» بین دولت و مجلس ایجاد شود. در ابتدای شروع به کار دولت یک فهم مشترک در خصوص وضعیت کشور بین دو قوه وجود داشت. این می تواند کمک کند به تعیین اصلی ترین چالش ها خصوصا در حوزه اقتصاد و برنامه ریزی برای حل آنها. با تشکیل کارگروه های مشترک می تواند این هم فهمی ها بیشتر شود.  در نظام بودجه نویسی و نظام پولی هم که مشکلات اساسی داریم در همین کارگروه های مشترک می شود به جمع بندی رسید. ما در مرکز پژوهش ها این کار را کردیم  و ویرایش اول یک گزارش را هم نوشتیم و گفتیم که چه مواردی  باید در دستور کار قرار دهیم که البته مورد توجه قرار نگرفت.

معطوف به انتخابات آینده مجلس احتمال نزدیکی دو فراکسیون اصول گرای مجلس به همدیگر وجود دارد؟

تا انتخابات خیلی وقت باقی است و خیلی اتفاقات خواهد افتاد. کارهایی دارد انجام می شود برای اینکه جریان عقل گرایانه و اعتدال گرایانه را در داخل کشور تقویت کنیم. مشی ما تقویت عقل گرایی و اعتدال گرایی است اگر دیگران هم آمدند و ما را در این مسیر همراهی کردند ما دستشان را می فشاریم. اما اینکه ما روشمان را تغییر دهیم و به سمت دیگری برویم خلاف باورهایمان است.

چه کارهایی در حال انجام است؟

حالا بماند در برنامه های دیگر انشاء الله خواهم گفت.

این اقدامات ممکن است منجر به تشکیل یک حزب سیاسی از درون فراکسیون رهروان مجلس شود؟

نفی نمی کنم. حزب شود یا جبهه یا نحله، احتمالش خیلی زیاد است.

 یعنی درباره اش بحث های عینی هم کرده اید؟

بله. فعلا در همین حد بدانید کافی است.

رقابت های سیاسی در ایران حول دو گانه اصلاح طلبی- اصول گرایی بوده است. به نظر شما با روی کار آمدن گفتمان اعتدال احتمال اینکه تغییری دراین  آرایش سیاسی ایجاد شود هست؟

اگر آقای دکتر روحانی این کار را نکند که موفق نخواهد بود. به شکل سنتی مدیریت . رقابت های سیاسی کشور بین دو جناح بوده و همیشه دعواها بین تندروهای این دو جناح بوده است. حال اگر دولت همه توجه اش را معطوف کند به معتدلان چپ یا معتدل های راست، دیگر دولت اعتدال نیست بلکه دولت اعتدالیون چپ یا اعتدالیون راست می شود.

اگر دولت اعتدالی چپ تشکیل شود عملا زبان تندرو های راست بر روی اعتدالی های راست باز می شود و معتدلین راست خود به خود به حاشیه می روند و تندروها به میدان می آیند. اگر اعتدالی های راست در دولت باشند همین وضعیت در اردوگاه چپ اتفاق می افتد. اما اگر ایشان تلاش کنند یک آشتی عمل گرایانه ایجاد کند که اینها در کنار هم قرار گیرند، یعنی آدم های کارآمد، معتدل، انقلابی و متدین هر دو جناح در کنار هم قرار گیرند یک جریان جدید در کشور شکل می گیرد. در این صورت تندروها خود به خود حاشیه نشین می شوند. آقای روحانی، دکتر لاریجانی، آقای ناطق نوری و دکتر ولایتی چهره هایی هستند که اگر در کنار هم قرار بگیرند می توانند جریان اعتدالیون راست و چپ را به شکل همکاری جویانه در کنار همدیگر شکل بدهند.

این موضوع به صورت عملی در جایی دنبال می شود؟

البته به نظر می‌رسد آقای رئیس جمهور که گرفتار است ولی در محافل دیگر این مباحث به طور جدی مطرح است./
پایان پیام


Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA
پایان پیام
پیشنهاد سردبیر
اخبار برگزیده
ارسال نظر
 
نام کامل :
ایمیل :
متن :
تعداد کاراکتر 0 از 4000