هدر اصلی
1386/08/09 14:23:00
سرویس سیاسی
نطق پیش از دستور

ابوطالب: نقد و تذکر به دولتمردان، تخریب و تضعیف دولت نیست

نماینده تهران گفت: همه ما از دولت اسلامی حمایت می‌کنیم و این وظیفه قانونی ماست اما دولت یک شخصیت حقوقی است و تعریف قانونی خویش را دارد. دولت یک مدیر اجرایی و فرماندار و استاندار نیست، نقد و تذکر به دولتمردان تخریب و تضعیف دولت نیست.

 

به گزارش خانه ملت، متن کامل سخنان سعید ابوطالب نماینده تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر، دومین ناطق پیش از دستور جلسه علنی امروز چهارشنبه مجلس به شرح زیر است:

مجلس به تعبیر حضرت امام خانه ملت، عصاره فضائل ملت، چشم ناظر ملت، حنجره ملت و دست قدرتمند ملت برای جلوگیری از فساد در کانونهای قدرت است. پس مجلسی قابل ستایش و دفاع است که مطالبات توده مسلمان و مؤدب آداب سیاسی بنیانگذار انقلاب اسلامی را پیگیری کند.

در مقابل، مجلس ناتوان یعنی مجلس واداده در برابر کانونهای ثروت و قدرت، مجلس سیاستزده، مجلس اسیر مطالبات بخشی و قومی و دستگاهی، مجلس اسیر در دست یک اقلیت صاحب‌نفوذ که نه درون خود درخور شأن ملت و انقلاب است و نه مفید برای مجموعه حاکمیت.

مجلسی که بواسطه مواضع شجاعانه و دقیق خود در مسائل عمده سیاست خارجی و داخلی مورد تأیید و تحسین رهبری و انقلاب قرار می‌گیرد اکنون به گروگان عده‌ای در می‌آید که بجای مجلس تصمیم می‌گیرند، بجای مجلس سخن می‌گویند، بجای مجلس با دولت به تعامل می‌نشینند، اقلیتی که پیش از این هم پنهان شده پشت شعارهای دینی و انقلابی همچون ذوب در ولایت، مجال نقد و نظارت را از نمایندگان واقعی مردم می‌‌ستاندند. نمایندگان، دولت را نقد می‌کنند، نظارت می‌کنند، پرسشگری می‌کنند،‌تذکر می‌دهند،‌ نهیب می‌زنند چون برای همین از مردم رأی گرفته‌اند. در مقابل آنان دلگیر می‌شوند، اخم می‌کنند، متهم می‌کنند، شکایت می‌کنند، چون نمی‌خواهند به قانون اساسی تن بدهند. در قانون اساسی مترقی که میثاق بزرگ امام و امت است و با نثار خون هزاران شهید و صدها سال مبارزه علمای تشیع و روشنفکران دینی بدست آمده است، حقوق ملت بخوبی صیانت شده است. مجلس وظیفه دفاع از حوزه اجتماعی در برابر حوزه دولت و قدرت را بعهده دارد. فرار از قانون اساسی در پیشگاه عدل الهی و در مقابل ملت غیرقابل بخشش است. همه ما از دولت اسلامی حمایت می‌کنیم، این وظیفه قانونی ماست اما دولت یک شخصیت حقوقی است. یک مجموعه است، یک سازمان است، تعریف قانونی خویش را دارد. دولت یک مجری اجرایی یا فرماندار و استاندار و وزیر و رئیس‌جمهور نیست و نقد و تذکر و نهیب دولتمردان، تخریب و تضعیف دولت نیست. چرا که فراتر از آن رهبر فرزانه انقلاب مخالفت با آراء رهبری را نیز ضدیت با ولایت فقیه ندانستند. اما شما هیچ نقدی را برنمی‌تابید چون نصیحت حکیمانه رهبر انقلاب را آویزه گوش خود نکردید که شما را از خودشیفتگی برحذر داشت. خودشیفتگی فرد را دچار توهم توطئه می‌کند. توهم توطئه حتی از سوی نزدیکان خود بدین صورت است که وقتی نمایندگان به معاون رئیس جمهور بابت رفتار غیردیپماتیک وی در یک جلسه خارج از کشور تذکر می‌دهند او آشفته می‌شود و نمایندگان مردم را به توطئه سازمان یافته علیه دولت متهم می‌کند که اگر آنروز مجلس حسب وظایف قانونی خود با معاون متخلف رئیس‌جمهور برخورد می‌کرد امروز صدها میلیون دلار بابت بی‌تدبیری و خودشیفتگی ایشان در پرونده سر سرباز هخامنشی از جیب ملت نمی‌رفت و با پنهان‌کاری شکستهای پی‌درپی در دادگاههای میراث فرهنگی در خارج از کشور را که باعث وهن این ملت بزرگ و تاریخ بلند و سترگش شد را پیروزی نمی‌خوانند و عجبا که همین جمع، سخن از عدالت می‌گوید. درحالیکه عدالت در یک جامعه اخلاقی و در یک بستر فرهنگی شکل می‌گیرد. چگونه می‌توان از اخلاق اسلامی و عدالت اجتماعی سخن گفت اما در پارادایم نظام سرمایه‌داری اندیشید یا مارکسیسم‌ها شکست‌خورده و به زباله‌دان تاریخ پیوسته را در آغوش کشید. آیا با این روشها هویت ملی و دینی و انقلابی این ملت ذبح نمی‌شود؟

شما را به حقانیت این ملت مؤمن قسم می‌دهم که یک نسخه از قانون اساسی این کشور را همراه داشته باشید و زیر اصول (71)،(73)،(76)،(84)،(86)،(87)،(88)،(89) آن خط بکشید و دائم آنرا بخوانید. وزیر در هیأت دولت بصراحت اصل (137) قانون اساسی در برابر مجلس نسبت به عملکرد خود و هیأت دولت باید پاسخگو باشد. وزیر مشاور و دستیار رئیس هیأت دولت نیست.

شعارهای انتخاباتی دولت از جنس شعارهای بلند و رفیع انقلاب اسلامی است. از جنس آموزه‌ها و آرمانهای بی‌بدیل امام راحل است اما تردید نکنید که آن یگانه مرد هم برای تحقق آن شعارها هوشمندانه‌ترین،کارشناسانه‌ترین،علمی‌ترین ودقیق‌ترین روشها را با مشورت همه یاران دور و نزدیک خود جستجو می‌کرد. شعارهای خوب دلیل بر حقانیت عمل نیست. ضمن آنکه شعارها با آرمانهای انقلاب قابل مصادره نیست. گنج نسلهای امروز و فردای این ملت است. آنها را برای رفتارهای خود هزینه نکنیم. چنانکه ولایت فقیه نیز بعنوان حبل‌المتین راستین این ملت نباید هزینه منافع یک حزب و گروه و دسته خاص سیاسی گردد.

بی‌شک عملکرد دولت در قبال سیاست خارجی،‌شجاعانه، فعال و با اعتماد بنفس بی‌بدیل است. رفتار دولت درخصوص مسائل و چالشهای اقتصادی بجا مانده از گذشته و جدید، خلاقانه، جسورانه و با حسن نیت است. آرزوهای دولت در عرصه فرهنگ،‌ ارزشمدارانه است. همه اینها قابل ستایش است اما کافی نیست. عملکرد معطوف به نتیجه، محصول عقلانیت، مشورت‌پذیری، اعتماد بنظر دانشمندان و کارشناسان و کاهش ریسک‌پذیری است. کوچک شمردن و بی‌اعتبار ساختن مجلس از سوی کانونهای قدرت و از سوی نوعی نگرش در درون مجلس هفتم، نتیجه عدم اعتقاد به هر دو رکن مردمسالاری دینی است. مردمسالاری یعنی حکومت مؤمنان منتخب مردم بر مردم. اگر شما به مردمسالاری اعتقادی ندارید که ندارید، چون مجلس را بعنوان تعین مردمسالاری نظام، توانمند و مقتدر نمی‌پسندید، دست از سر این ملت بردارید،‌ گرچه در این چند دهه گذشته دست نکشیده‌اید چون کسب قدرت را نه حق خود بلکه وظیفه الهی خود می‌دانید.

انقلاب اسلامی از ذاتی فرهنگی برخوردار است اما در سه دهه گذشته این سوء‌ تعبیر تکرار شده است که مسأله امروز و فردای مردم، معیشت و اقتصاد است. حتماً معیشت مهم است اما درد نان باعث این انفجار نور نبوده است بلکه خرد شدن کرامت انسانی، تلاش برای محو ارزشها و سنتها و باورهای عمیق دینی مردم توسط حکومت جور شاهنشاهی علت العلل خشم توده‌ها و فراگیر شدن انقلاب بوده است و این علت‌العلل همیشه فراموش شده است. حتی وقتی برنامه‌های توسعه تدوین می‌شود. فرهنگ از جنس ایمان است. از جنس باور است و توسعه فرهنگی یعنی تعمیق ایمان و باورهای مردم و ثمره آن اخلاقی‌تر شدن جامعه و صیانت از کرامت انسانی افراد جامعه است درحالیکه این دولت نیز مانند همه سالهای پیش از این، توسعه فرهنگی را در توسعه ابزار اقتصاد فرهنگ جستجو کرد اما مظلومیت فرهنگ به اینجا ختم نمی‌شود بلکه مظلومیت فرهنگ در انتصاب مدیران غیرفرهنگی، کارشناسان امور اقتصادی و امنیتی در امور فرهنگی تشدید می‌شود.

 

اخبار برگزیده
ارسال نظر
 
نام کامل :
ایمیل :
متن :
تعداد کاراکتر 0 از 4000

آخرین اخبار
Powerd By : Tasvirnet