هدر موبایل
1389/05/29 12:19:00
سرویس کمیسیون ها
عبدالعزیز جمشیدزهی:

بهداشت مدارس وضعیت مطلوبی ندارد

**یک ماه دیگر دانش‌آموزان و به عبارت دیگر آینده‌سازان ما به مدرسه می‌روند. همه سازمان‌ها و وزارتخانه‌ها تلاش می‌کنند تا بستری سالم برای آنها فراهم کنند تا آینده‌ای سالم‌تر داشته باشیم. پیگیری وضعیت ساختمان مدارس، ایمنی، آب‌خوری و بهداشت آنها به زودی آغاز می‌شود. نیمکت‌ها، حیاط مدرسه و... دغدغه‌های مسئولین مدارس است اما بهداشت مدارس چقدر مهم است؟ مسئولین مدارس و آموزش‌وپرورش چقدر پیگیر آن است؟ «عبدالعزیز جمشیدزهی» نماینده سراوان معتقد است بهداشت مدارس در وضعیت مطلوبی قرار ندارد.

عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس می‌گوید: آموزش بهداشت روانی، جسمی و روابط را در میان دانش‌آموزان باید از دبستان آغاز کنیم. جمشیدزهی معتقد است: سلامت پایه انسان سالم است و انسان سالم پایه توسعه پایدار.

گفت‌وگوی نشریه مندیل با نماینده شهر سراوان در خصوص شرایط بهداشت مدارس چنین است:

با نزدیک شدن به بازگشایی مدارس بحث رعایت بهداشت مدرسه در خانواده‌ها داغ می‌شود. به خصوص خانواده‌های دانش‌آموزان دبستانی نگرانی‌های بسیاری دارند. به نظر شما وضعیت بهداشت در مدارس مطلوب است؟

وضعیت بهداشت را باید از دو دیدگاه بررسی کرد؛ آموزش‌وپرورش و شبکه‌های بهداشت و درمان. آموزش‌وپرورش که تمام تلاشش در حد فرستادن یک ناظر بهداشت است و پیچیدگی زیادی ندارد اما شبکه‌های بهداشت و درمان حضور بیشتری در این عرصه دارند.

در شبکه‌های بهداشت و درمان یک ردیف جدا برای کارشناسان بهداشت مدارس وجود دارد؟

نه متأسفانه بهداشت مدارس را همان کارشناسانی پیگیری می‌کنند که پیگیری مسائل سالمندان و جوانان هم بر عهده آنهاست یعنی یک واحد است که تمام این مسائل را دنبال می‌کند و به این ترتیب این کار به نظر من سطحی انجام می‌شود.

این کارشناسان در مدارس دقیقاً چه کاری انجام می‌دهند؟

آنها از مدارس بازدید می‌کنند. دانش‌آموزانی را که دچار بیماری یا مشکلاتی هستند شناسایی و برای آنها تشکیل پرونده می‌دهند و آنها را معرفی می‌کنند. بعد از این خانواده مسئول پیگیری مشکلات یا بیماری فرزندش است.

و اگر خانواده‌ای توانایی پیگیری مثلاً مشکلات بینایی، شنوایی و... نداشته نباشد جایی هست که بیماری و ناتوانی دانش‌آموزان پیگیری شود؟

نه متأسفانه این مسئله یکی دیگر از مشکلات کار است. خانواده‌های بی‌بضاعت چون توانایی پیگیری مشکلات دانش‌آموزان را ندارند باید فراموش کنند که فرزند کم‌شنوا یا کم‌بینایی دارند.

چاره کار چیست؟

به نظر من باید واحدی مجزا در شبکه‌های بهداشت به نام بهداشت مدارس داشته باشیم که آنها پیگیری‌های دقیق‌تری بکنند و به دنبال آن برای کمک به ارتقای بهداشت دانش‌آموزان بی‌بضاعت برنامه‌ریزی شود. آنها بخشی از آینده جامعه هستند و راه دیگرش آموزش‌وپرورش است.

آموزش‌وپرورش نظارت کمتری دارد؟

بله. تقریباً در حد همان نظارت که گفتم اما آنها موظفند برای مدارس کارشناس بهداشت استخدام کنند. بحث بهداشت مدارس باید خیلی جدی‌تر باشد. اساساً بهداشت مقدم بر درمان است، بودجه صرف کردن برای بهداشت در مقایسه با درمان بسیار به صرفه است. همان‌طور که مداس معلم ورزش دارند معلم بهداشت هم می‌‌خواهند نه در برنامه کلاسی، اما باید سلامت بچه‌ها پیگیری شود. سلامت پایه یک انسان سالم است و انسان سالم پایه یک توسعه پایدار.

یک کارشناس بهداشت مدارس، چند مدرسه را سرکشی می‌کند؟

مثلاً در سراوان، حوزه انتخابیه من یک کارشناس به چندین مدرسه سرکشی می‌کند. این حجم، بازدهی کار را پایین می‌آورد. وقتی من مدرسه می‌رفتم هم همین طور بود اما آن روزها تعداد مدرسه‌ها و تعداد دانش‌آموزان در یک مدرسه کم بود. مثلاً اگر یک کارشناس بهداشت 4 مدرسه را پیگیری می‌کرد امروز هم همین تعداد را پیگیری می‌کند اما تعداد دانش‌آموزان مدارس چندین برابر گذشته است. آن موقع به مسایل بیشتری رسیدگی می‌کردند اما حالا دیگر کارشان در حد توزیع مسواک، دهان‌شویه، خمیردندان و شامپوی بهداشتی است.

بچه‌ها در مدارس با چه بیماری‌هایی روبه‌رو هستند؟

بیماری‌ها و ناتوانایی‌های بسیاری ممکن است باشد. کم‌شنوایی، کم‌بینایی و پدیکوز که معمولاً در خشکسالی و در اثر کمبود شست‌وشو  و استحمام پیش می‌آید اما امروز با فاجعه‌های بزرگتری روبه‌رو هستیم. بیماری‌های نوپدید، بیماری‌هایی هستند که نیاز به توجه خاصی دارند. دولت باید به بهداشت مدارس توجه زیادی کند. آنها جوانانی خواهند شد که سرمایه‌های آینده جامعه را تأمین می‌کنند و بیماری‌های نوپدید می‌تواند یک جامعه را فلج کند.

بیماری‌های نوپدید، ایدز و...

بله. ایدز و هپاتیت خطرناک‌ترین بیماری‌هایی هستند که در اثر عدم آموزش و عدم اطلاع‌رسانی به آسانی شیوع پیدا می‌کند. آموزش‌وپرورش باید برای دانش‌آموزان در مدارس فکرهایی داشته باشد. تعداد زیادی از کارشناس پرستاری یا پیراپزشکی بیکار در جامعه داریم که به دنبال کار هستند یا حتی روانشناسان و مشاوران. آنها گزینه‌های مناسبی برای مدارس هستند. نیاز است که تعدادی از آنها برای بهبود بهداشت جسمی و روانی مدارس استخدام شوند.

در بحث ایدز و هپاتیت ما نیاز به آموزش در زمینه روابط بین جوانان داریم. شما فکر می‌کنید این آموزش چگونه باید انجام شود؟

به نظر من آموزش برای بهداشت روانی، جسمی باید از بدو ورود به مدرسه انجام شود اما اینکه چه بحث‌هایی و چگونه به بچه‌ها آموزش دهیم باید کارشناسان در این زمینه تحقیق کنند. در بسیاری از کشور‌های دنیا بچه‌ها از کودکی درباره آشنایی و روابط با جنس مخالف آموزش می‌بینند و آنها در بزرگسالی از سلامت جسمی و روانی بیشتری برخوردارند. در مدارس باید با توجه به رشد ذهنی و سنی از کودکی یا در کتاب‌ها و یا با ایجاد کلاس‌هایی این مسایل را به بچه‌ها آموزش داد. به خصوص دختران که به نظر من در معرض آسیب‌های بیشتری هستند و جزو گروه‌های پرخطر مدارس هستند.

در این زمینه در حال حاضر آموزش‌هایی داده می‌شود؟

در مقطع دبیرستان بله. آموزش‌هایی تحت عنوان مهارت‌های زندگی. البته وسیع نیست و دانش‌آموزان می‌آموزند چگونه در روابط استقلال خودشان را حفظ کنند و چگونه در مقابل دوستان ناباب نه بگویند. به نظر من با آموزش‌های بیشتری در مورد ازدواج ما می‌توانیم خانواده‌های سالم‌تری در آینده داشته باشیم. جوانان ما حق دارند بیاموزند که چگونه در روابطشان در آینده با همسرانشان مثبت و مؤثر باشند. وقتی خانواده‌هایی با شرایط مطلوب و سلامت روانی داشته باشیم جامعه‌ای سالم بنا نهاده می‌شود حضور کارشناس بهداشت در مدارس به صورت منظم و پیگیر بسیار ضروری است.

اخبار برگزیده
ارسال نظر
 
نام کامل :
ایمیل :
متن :
تعداد کاراکتر 0 از 4000

آخرین اخبار
Powerd By : Tasvirnet