هدر اصلی
1389/06/05 16:19:00
سرویس سیاسی
سیدعلی حسینی:

توسعه نقاط صفر مرزی، کمربند ایمنی کشور را تقویت می‌کند

**"سیدعلی حسینی" نماینده مردم نیشابور و فیروزه و عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی دیدگاه خود را نسبت به ضرورت توسعه و آبادانی نقاط مرزی و کارکردهای امنیتی آن برای کشور طی یادداشتی در نشریه شهرآرا بیان کرده که متن آن چنین است:

برای دستیابی به توسعه پایدار و در پی آن امنیت پایدار باید توسعه را از نقاط صفر مرزی آغاز کنیم و نگران این سرمایه‌گذاری نیز نباشیم.

باید به این نکته توجه داشته باشیم که مرزنشینان همواره خود را با همسایگان خود در آن سوی مرزها مقایسه می‌کنند و درست نیست در کشوری چون جمهوری اسلامی ایران با این حجم از سرمایه‌ها و ثروت ملی در برخی شاخص‌ها دچار عقب‌ماندگی باشیم.

با این وصف لازم است برای ورود به بحث توسعه و امنیت پایدار در سیستان و بلوچستان که سرنوشت مردم آن به سرنوشت تک‌تک مردم این مرز و بوم گره خورده است مقدمه‌ای بر وضعیت ژئوپولتیک منطقه گفته شود. با نگاهی به تاریخ منطقه خواهیم دید که آنچه در ایران انجام گرفته و اتفاقاتی که به نقش ایران در منطقه بازمی‌گشته واقع شده به سیاستگذاری‌های ابرقدرت‌های وقت مرتبط بوده است که تسلط بر منطقه ما برایشان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده است.

براساس تاریخ منطقه ایران به عنوان قلب منطقه hart land شناخته می‌شده است و همین سبب شده تا در تعیین مرزهای آن ابرقدرت‌ها شیطنت‌هایی را اعمال کنند و نگذارند یک جمعیت متحد و یکپارچه شکل بگیرد و از همین رو در قراردادهای مختلفی که به ایران تحمیل شده و قسمت‌هایی طی آن از ایران منتزع شده قومیت‌ها و مذاهب در مرزها پررنگ شده است.

این واقعه در اصل برای ایجاد چالش‌های قومی و مذهبی برای حکومت مرکزی تدارک دیده شده که خوشبختانه در حال‌حاضر شاهدیم با وجود آنکه بخش‌های اعظمی از مرز کشور چه در غرب و چه در شرق با سکونت هموطنان اهل سنت در مرز همراه است اما آنان مرزبانان شایسته‌ای برای جمهوری اسلامی ایران بوده‌اند.

بنابراین آنچه اینک به عنوان مرز در تعاریف می‌گنجد ناخودآگاه متأثر از اتفاقات تاریخی گذشته و تأثیرگرفته از سیاست‌های استکباری قبلی بوده است که با بازی با قومیت‌ها و مذاهب این «هارت‌لند» را مدام در معرض تهدید قرار دهند.

اما بعد از این مقدمه درباره ایجاد یک توسعه پایدار و به تبع آن ایجاد امنیت پایدار در سیستان و بلوچستان که در نتیجه به آرامش‌خاطر در کشور منجر می‌شود باید به نکاتی چند اشاره کرد؛ در منطقه سیستان و بلوچستان شاهد محرومیتی مضاعف هستیم که بدون تعارف باید گفت اگر ما به دنبال همگرایی و وحدت بیشتر در کشور هستیم، اگر در جست‌وجوی انسجام‌ملی هستیم و اگر دولت در تلاش است تا شاخص‌های امنیت را ارتقا دهد باید به فکر توسعه از نقاط صفر مرزی باشد زیرا توسعه نقاط مرزی همچون کمربند ایمنی، کمربند فرهنگی و تجاری امنیت و ثبات را در کشور رقم می‌زند.

چگونه است که برای ثبات در شهرها یک منطقه را پیرامون شهر به عنوان کمربند فضای سبز ایجاد می‌کنند زیرا معتقدیم که فضای سبز پیرامونی شهرها راه‌های ورودی هوایی‌شهر محسوب می‌شوند و از ورود بسیاری آلودگی‌ها، هوای نامطبوع و توفان‌ها و گردوخاک و. . . جلوگیری می‌کنند.

بنابراین من معتقدم که توسعه مرزها همچون کمربند ایمنی برای کشور عمل می‌‌کند و اگر توسعه مرزی بر پایه فرهنگ و توسعه تجاری شکل بگیرد این کمربند ایمنی قوی‌تر ظاهر خواهد شد.

شاید به واسطه وقوع جنگ تحمیلی و 8 سال دفاع مقدس مرزهای غربی کشور در معرض هجوم دشمن قرار گرفت اما این به معنای آن نیست که در عصر ارتباطات و دنیای کنونی گمان ببریم که در مرزها نباید سرمایه‌گذاریم. این ظلم مضاعفی است در حق هموطنانمان که با کمی شدت در استان سیستان و بلوچستان شاهد آن هستیم و همچنین در نوعی دیگر در خوزستان و مرزهای غربی کشور هم آن را لمس می‌کنیم.

گرچه معتقدم که توسعه را باید از توسعه فرهنگی آغاز کرد اما در حال‌حاضر توسعه فرهنگی خود به یک بسته تبدیل شده که درون آن مسائل اقتصادی، اجتماعی و امنیتی هم نهفته است؛ بنابراین توسعه فرهنگی نیز بدون توسعه در بخش‌های دیگر امکان‌پذیر نیست. بنابراین تأکید دارم که بهترین راهکار برای رسیدن به وحدت و انسجام ملی و بهترین روش برای ایجاد تعلق ملی و دینی به ویژه در نقاط مرزی، پرداختن به توسعه برمبنای فرهنگ در مناطق مرزی است تا مرزنشینان احساس کنند با مردمی که در نقاط مرکزی کشور سکونت دارند تفاوتی ندارند.

اگر دولت تمام انرژی و کمک خود را مصروف توسعه در نقاط مرکزی کند تمامی بهانه‌هایی که به دست دشمنان و تفرقه‌افکنان افتاده و سعی در جنگ اقوام و مذهب دارند از بین خواهد رفت. نتیجه این خواهد شد که توسعه بر مبنای عدالت شکل می‌گیرد. متأسفانه باید تأکید کنم که در این 30 سال از این مسئله یعنی عدالت‌محوری در توسعه غافل بوده‌ایم و اگر به همین منوال پیش برویم بهانه‌هایی به دست دشمنان و تفرقه‌افکنان خواهیم داد.

نکته این‌جاست که همه ما باید پایبند به قانون به ویژه اصول قانون اساسی باشیم. در قانون اساسی شفافیت و صداقت وجود دارد که همه مردم در دین، مذهب و عقیده خود آزادند. میثاق همه ما ایرانیان قانون اساسی است. بنابراین باید توجه داشته باشیم که در قانون اساسی آزادی مذهب تصریح شده است و ما نیز باید به این اصول تمسک کنیم.

معتقدم باید به شدت از صرف بودجه ملی در مناطق مرزی به اموری که موجب تفرقه‌افکنی می‌شود پرهیز شود. در شرایطی که در این نقاط اکثریت با اهل تسنن است چرا نباید مدیران نیز از میان اهل تسنن انتخاب شوند؟ به این نکته باید توجه کنیم که بهترین تبلیغ برای دولت و جمهوری اسلامی ایران و حکومت دینی ما و بهترین وسیله جذب سایرین، خدمت خوب و صادقانه به مرزنشینان از قومیت‌ها و مذاهب دیگر است. چه بسا با تسهیل در امور آنان نتایج ارزنده‌تری از روش‌های مسکن‌وار مقطعی بگیریم.

یکی از گلایه‌های نمایندگان استان سیستان‌وبلوچستان نیز همین نکته است که چرا مدیریت‌های کلان در استان به اهل تسنن واگذار نشده و سپرده نمی‌شود. بدیهی است یکی از راه‌های توسعه و ایجاد ثبات در منطقه این است که با توجه به اکثریت حضور اهل تسنن در سیستان‌وبلوچستان مسئولان امر و مسئولیت‌های اجرایی نیز بین آنان توزیع شود. همه ما مسلمانیم و ارائه خدمت از همه ما امکان‌پذیر است و این رویه می‌تواند مؤثر واقع شود.

لازم است از همشهری شهید خود سردار گرانقدر سپاه سردار شوشتری یادی بکنیم که می‌فرمودند در منطقه سرباز محرومیت فراوانی وجود دارد و باید برای رفع حوائج مردم به دل آنها برویم تا از احتیاجات آنها باخبر بشویم. این سردار شهید تأکید می‌کردند تا نیازهای این مردم را نشنویم و آنها را برطرف نکنیم نمی‌توانیم به امنیت دست پیدا کنیم. برای همین سردار شوشتری ملاقات های بسیاری با شهردار تهران، مسئولان دولت و نمایندگان داشت تا نیازمندی‌های مردم منطقه را مطرح و در جهت رفع آنها گام بردارد و دیگران را نیز تشویق کند.

اخبار برگزیده
ارسال نظر
 
نام کامل :
ایمیل :
متن :
تعداد کاراکتر 0 از 4000

آخرین اخبار
Powerd By : Tasvirnet