هدر اصلی
1389/10/15 18:38:00
سرویس فرهنگی
نماینده مردم ساری با اشاره به تأسیس وزارت ورزش و جوانان:

مدیران ورزشی در قبال عملکردشان به نمایندگان پاسخ می​دهند

**علی‌اصغر یوسف‌نژاد تشکیل وزارت ورزش و جوانان را عاملی موثر در جهت پاسخگو شدن مسئولان خواند.

در جلسه علنی روز یکشنبه، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، تشکیل وزارت ورزش و جوانان را تصویب کردند.

با تصویب مجلس، نمایندگان با ادغام سازمان‌های تربیت بدنی و ملی جوانان و تبدیل آن به وزارت ورزش و جوانان موافقت کردند. به موجب این مصوبه از این تاریخ سازمان‌های تربیت‌بدنی و ملی جوانان با اعتبارات، نیروی انسانی و امکانات، ادغام و به وزارت ورزش و جوانان تبدیل می‌شوند و اقدامات قانونی برای انجام اصلاحات لازم در مقررات مربوط به آن به عمل می‌آید. جزئیات این طرح با 157 رأی موافق، 44 رأی مخالف و 11 رأی ممتنع به تصویب رسید.

یکی از طراحان اصلی این پیشنهاد، علی‌اصغر یوسف‌نژاد، نماینده مردم ساری و عضو هیأت رئیسه فراکسیون ورزش در مجلس شورای اسلامی بوده است.

این نماینده در گفت‌وگو با روزنامه «وارش» مازندران به بیان ضرورت‌ها برای تصویب این وزارتخانه و ادغام سازمان تربیت‌بدنی و سازمان ملی جوانان سخن گفته است که در ادامه می‌خوانید.

  شما یکی از موافقان ایجاد و شکلگیری وزارت ورزش و از طرح کنندگان این پیشنهاد بودید که در صحن علنی مصوب شد. لطفاً درباره این طرح و روندی که تا مرحله بررسی در صحن علنی طی کرده است بگویید.

طرح اولیه در اوایل امسال با پیشنهادی از بنده و جمعی از نمایندگان مطرح شد. در واقع پیشنهاد سه گانه ما عبارت بود از وزارتخانه‌های ورزش، گردشگری و امور ایثارگران. این سه وزارتخانه به صحن علنی پیشنهاد شد که در نهایت فوریت‌های طرح وزارتخانه ورزش در مردادماه امسال در صحن علنی تصویب شد. کمیسیون نیز با ادغام سازمان ملی جوانان و تربیت بدنی، وزارت ورزش و جوانان را مطرح کرد. کلیات این طرح با وجود مخالفت برخی از نمایندگان با رأی 141 نماینده تصویب شد و جزئیات آن هم با 157 رأی موافق به تصویب رسید.

  با توجه به اینکه در برنامه پنجم توسعه، قرار است از حجم دولت و تعداد وزارتخانهها کاسته شود، چه ضرورتهایی برای تأسیس وزارت ورزش و جوانان وجود دارد؟

اهمیت ورزش و جوانان بر کسی پوشیده نیست. ما توانمندی‌های بسیاری در زمینه ورزش داریم، اما بنا به برخی دلایل از این پتانسیل‌ها به شکل مطلوب بهره‌برداری نشده است. در واقع معتقدیم کارها و اقداماتی که در ورزش انجام می‌شود، اصل فعالیت‌های ورزش محسوب نمی‌شود. اصل فعالیت‌ها در حوزه ورزش
سیاستگذاری، برنامه‌ریزی و نظارت بر امور مالی ورزش است. در عین حال پشتیبانی نرم افزاری از ورزش، پیگیری طرح جامع ورزش و روابط بین‌المللی، استفاده از پتانسیل بخش‌های مختلف در ورزش مانند وزارت آموزش و پرورش، وزارت علوم و تحقیقات، محیط‌های کارگری و کارمندی و همچنین استفاده از ظرفیت نیروهای نظامی و انتظامی از دیگر اهداف ما برای پیشنهاد این وزارتخانه بوده است. واقعیت این است که بخش عمده فعالیت‌های ورزشی به‌ویژه در آموزش و پروش که می‌تواند زیربنایی برای ورزش باشد، به دلیل جدا بودن از بدنه ورزش، هیچ نقشی را در توسعه ورزش همگانی و ملی ما ندارند. این امر در مورد آموزش عالی و دستگاههای نظامی هم صادق است که باید فکری اساسی برای برون رفت از این معضل می‌شد.

  یعنی با نگاهی آسیبشناسی به ورزش کشور، تأسیس وزارتخانه ورزش و جوانان مطرح شده است؟

بله، ما معتقدیم بخش عمده‌ای از فعالیت‌های سازمان تربیت بدنی صرف تصدیگری، ساخت و ساز و تیمداری می‌شود. به نظر می‌رسد این فعالیت‌ها را دستگاههای دیگر هم می‌توانند برعهده بگیرند. با آزاد شدن سازمان تربیت بدنی از تیمداری و ساخت و سازها و همچنین مسائل مقطعی و زودگذر و واگذاری آنها به دستگاههای دیگر، این سازمان می‌تواند وظایف اصلی و امور حاکمیتی خود را پیگیری کند. اگر وزارت ورزش ایجاد شود، مسئولان ورزشی در مقابل عملکرد خود باید در برابر نمایندگان پاسخگو باشند. در عین حال ورزش دارای بودجه‌ای مستقل و اعتباراتی مناسب می‌شود و شاهد بعد نظارتی مجلس برای حل مشکلات و معضلات در این حوزه خواهیم بود. همچنین سند توسعه ورزش در آینده نیز تنظیم و تصویب خواهد شد، اما اکنون با توجه به حجم گسترده فعالیت‌ها، این فرصت و فراغت برای مدیریت ورزش وجود ندارد.

 دلایل عمده نمایندگان مخالف با اجرایی شدن این طرح چه بوده است؟

این طرح البته با رأیی بسیار بالا تصویب شد. اما مخالفان، آن را بزرگ شدن دولت می‌دانستند و معتقد بودند وقتی در برنامه پنجم توسعه قرار بر این شده که تعداد وزارتخانه‌ها از 21 عدد به 17 عدد کاهش پیدا کند، نباید با ایجاد وزارتخانه‌های جدید موافقت شود. برخی دیگر نیز بحث‌هایی چون تحمیل هزینه را مطرح می‌کردند و معتقد بودند تأسیس وزارتخانه ورزش هزینه‌های بسیاری را بر دولت تحمیل خواهد کرد.

  این مخالفتها البته قابل توجه است. پاسخ شما به این مخالفتها چه بوده است؟

خب این دلایل قانع‌کننده نبود. به هر حال دولت در برنامه پنجم توسعه موظف شده است با ادغام دو یا چند دستگاه اجرایی و وزارتخانه، تعداد آنها را به 17 برساند و این امر قطعاً عملی خواهد شد. از سوی دیگر وزیر ورزش باید حتماً از مجلس رأی اعتماد بگیرد. طبیعتاً رئیس‌جمهور فردی را که از نظر دانش و سابقه مدیریتی به ورزش نزدیک است، معرفی خواهد کرد. نکته دیگر اینکه دستگاههای دیگر مانند آموزش و پرورش، آموزش عالی و غیره در حوزه ورزش قوی‌تر خواهند شد. فدراسیون‌ها نیز تقویت خواهند شد. دستگاه ورزش نیز می‌تواند از افراد و کارشناسان مناسب بهره برده، ساختار مناسب پیدا کند، برنامه سه تا هفت ساله بدهد و سند جامع ورزش را تنظیم کند.

  یکی دیگر از مخالفتها با این طرح، حذف سازمان ملی جوانان و بیتوجهی به جوانان در ادغام با ورزش است. این امر را چطور ارزیابی میکنید؟

سازمان ملی جوانان آن گونه که باید و شاید ساختار مناسبی در کشور و به‌ویژه در استان‌ها ندارد. در واقع به نوعی زیر نظر دستگاههای مدیریتی استان هستند و معمولاً وظایف‌شان تعریف شده نیست. به همین دلیل فکر می‌کنم در ادغام با وزارت ورزش بهتر می‌توانیم در عرضه جوانان فعالیت داشته باشیم. این وزارتخانه می‌تواند در استعدادیابی و رشد جوانان و ارتقای آنها نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد. در عین حال به دلیل اینکه کشور ما جمعیت جوانی دارد، نمی‌توان از این قشر مهم غافل شد. از دیگر سو با تصویب و تأسیس این وزارتخانه، مسئولان موظف خواهند بود نمایندگان مجلس را از طرح‌ها و برنامه‌های خود در قبال ورزش و جوانان آگاه سازند و همچنین از مجلس برای برنامه‌هایشان کمک بخواهند.

اخبار برگزیده
ارسال نظر
 
نام کامل :
ایمیل :
متن :
تعداد کاراکتر 0 از 4000

آخرین اخبار
Powerd By : Tasvirnet