آغاز امامت اما زمان (عج)
1396/08/29 15:33:26
سرویس دیگر رسانه‌ها_
/یادداشت/

فصل همدلی نه نزاع

معنی باطنی عقل همین مهار و پرهیز است و ما هرکه باشیم در هر موقعیتی باشیم وظیفه داریم که زبان‌مان را کنترل کنیم،اما واضح است که این وظیفه بردوش نامداران،سیاستمداران ،مقامات، مسوولان و آنها که صاحب نفوذ کلامند سنگین‌تر است و پرهیزگاری شان ارزشمندتر است.
فصل همدلی نه نزاع معنی باطنی عقل همین مهار و پرهیز است و ما هرکه باشیم در هر موقعیتی باشیم وظیفه داریم که زبان‌مان را کنترل کنیم،اما واضح است که این وظیفه بردوش نامداران،سیاستمداران ،مقامات، مسوولان و آنها که صاحب نفوذ کلامند سنگین‌تر است و پرهیزگاری شان ارزشمندتر است. https://cdn.icana.ir/d/019/201710105432515967.jpg فصل,همدلی,نه,نزاع Icana

به گزارش خبرگزاری خانه ملت؛ الیاس حضرتی نوشت:«سیاست» دری ندارد که بشود بست و راه عواطف و احساسات را بدان سد کرد. ما همه گاهی تحت تاثیر «جو» حرف‌هایی می زنیم و کارهایی می کنیم که بعدا از آن پشیمان می شویم. سیاستمداران زیرک و هوشیار هم گاهی ناخواسته تابع هیجانات زودگذر می شوند و حرف‌هایی می زنند و کارهایی می کنند که برای شان «گران» تمام می شود.

داستان‌های زیادی نقل شده، روایت‌های زیادی به تاریخ راه پیدا کرده،خودمان نیز در این ٣٠، ٤٠ سال شاهد حرف ها و حدیث‌هایی بوده‌ایم که همه‌شان گواهی می دهند قدرت و قوت افراد به «خویشتنداری» است. عقل و شرع هر دو، ما را امر کرده‌اند که از هیجانات و احساسات تبعیت نکنیم و در هر شرایطی تبعات قول و فعل‌مان را محاسبه کنیم.

به یک اعتبار تقوا چیزی جز خویشتنداری و کنترل دست و زبان نیست و هر کس که بیشتر بر نفسش امیر باشد و از گفتار و کردارش مراقبت کند، باتقواتر است. همه آحاد جامعه محتاج به مهار عقلند. اصلا معنی باطنی عقل همین مهار و پرهیز است و ما هرکه باشیم در هر موقعیتی باشیم وظیفه داریم که زبان‌مان را کنترل کنیم، اما واضح است که این وظیفه بر دوش نامداران، سیاستمداران، مقامات، مسوولان و آنها که صاحب نفوذ کلامند سنگین‌تر است و پرهیزگاری شان ارزشمندتر است.

اینها را گفتم تا اولا شأن «حرف» و «اقدام» فردی در مقام و موقعیت سردار وحید حقانیان را یادآور شوم و هم تاکید کنم یک‌طرفه به قاضی نرویم و از یک مشاجره لفظی، یک غوغای سیاسی تازه نسازیم.

آقای وحید، اهل مصاحبه و گفت‌وگو نیست. تمام روزنامه‌ها و صفحات اینترنتی را ورق بزنید، از ایشان بیست جمله هم نمی یابید که له یا علیه شخص یا جریانی چیزی گفته باشند. نزدیکی ایشان به رهبری، طبیعتا موانع و محظوراتی ساخته تا وارد مباحث سیاسی نشوند و اعلام موضع نکنند. این محظورات برای دیگران هم وجود دارد اما جایگاه ویژه آقای وحید، آنقدر حساس است و آنقدر ویژه است که وزن و اهمیت حرف ایشان را دوچندان، بلکه صدچندان می کند.

هر کس که وارد منطقه زلزله می شود طبیعی است که تحت تاثیر احساسات و عواطف انسانی قرار بگیرد. آلام مردم، خرابی ها، نارسایی ها، مشکلات، بی سرپناهی و از این قبیل، دل هر ناظری را به درد می آورد و او را مغلوب عواطف و هیجانات می کند. عیبی ندارد اگر اینجا از تعبیر «جوزدگی» استفاده کنیم. جوی متشنج، پر از درد و زخم و رنج و آکنده از گریه و اندوه، چنان سنگین است که سخت بشود از آن متأثر نشد. آن فیلمی هم که در شبکه‌های مجازی دست به دست می‌شود و در آن آقای وحید متعرض معاون اول رییس‌جمهور می‌شود، به اندازه کافی گویاست و تایید می‌کند که ایشان متاثر از فضا و اخبار و صحنه‌های دلخراش شده‌اند. در اینجا قدرت و نفوذ شبکه‌های مجازی هم قابل تأمل است. در عرض چند ساعت این فیلم چند ثانیه‌ای در سطوح مختلف پخش شد و همه از آن خبردار شدند.

ارزش خبر از یک طرف به «گوینده» بود و از طرف دیگر به معاون اول. کسی در حد و مرتبه آقای وحید به کسی با این بیان تند و صریح انتقاد می کند که شان و مرتبه صدراعظمی دارد. اما همه آنها که دل در گرو انقلاب و نظام دارند و برای توفیق و سربلندی جمهوری اسلامی تلاش می‌کنند، معتقدند که انتقادهایی با این لحن و بیان مواضعی در این سطح، نه‌تنها عواید خوبی برای کشور و نظام ندارد بلکه هزینه‌های سنگینی نیز روی دست مملکت می‌گذارد. حتی این نوع انتقاد به نفع زلزله‌زده‌ها و آسیب‌دیدگان از این فاجعه طبیعی نیز نیست و کمکی به آنها نمی‌کند. سیاسی شدن زلزله خطرناک است. هم از این طرف شکستن کاسه و کوزه‌‌ها بر سر مسکن مهر ما را به جایی نمی‌رساند؛ هم از آن طرف منکوب کردن مسوولان عالی مقام کمکی نمی کند. نه‌تنها کمک نمی‌کند بلکه باعث پدید آمدن کینه و نقار می‌شود و تفرقه و دودستگی را دامن می‌زند. ما بیش از هر زمان دیگری نیاز به وحدت داریم. نه‌تنها در قبال دشمن خارجی و یاوه‌گویی‌های امریکا باید متحد باشیم بلکه در مقابل بلایای طبیعی نیز باید اختلافات سیاسی را کنار بگذاریم و آسیب‌دیده‌ها جز صدای واحد از مسوولان نشنوند.

قرار نیست زلزله‌زدگان تبدیل به وجه نزاع شوند و خدای نکرده تا حد بهانه‌هایی برای دعوای سیاسی، پایین بیایند. برای آنها نه این طرفی مهم است و نه آن طرفی. کسی که زندگی‌اش زیر آوار مانده نیاز به کمک مخلصانه به دور از نزاع سیاسی دارد. برای همین هم هست که اظهارنظر آقای وحید بسیار گران آمد و اکثرا با تعجب و حیرت بدان نگاه کردند. البته چند ساعت بعد، آقای وحید ویدئویی پر کرد و در آن قدری از حرف قبلی خود را تلطیف کرد. اگرچه این تلطیف هم بی‌نکته نبود، اما به هر حال سعی شده بود تا اندازه زیادی از «تبعات سنگین لعنت» کم کند. اگر واقع‌بینانه به اوضاع و احوال مملکت نگاه کنیم، خیلی زود به این نتیجه می‌رسیم که تک‌تک ما- علی‌الخصوص مسوولان- راهی جز وحدت و همدلی نداریم. قطعا وحدت و همدلی راه انتقاد را نمی‌بندد. می‌توانیم- بلکه باید- از همدیگر انتقاد کنیم و ضعف‌‌ها و کاستی‌های واقعی را گوشزد کنیم. آنجا که با منافع ملی روبه‌روییم نیازی به تعارف و مجامله نیست. خیلی صریح و بی‌پرده می‌توانیم زبان به نقد بچرخانیم. اما نقد، ملازم لعنت و تخفیف طرف مقابل نیست. هیچ منطقی این نقد را نمی‌پذیرد. البته بحث مسکن مهر هم جدی است و ترساندن ساکنین مهر و خالی کردن توی دل مردمی که جز مهر سرپناهی ندارند، خطرناک است، منصفانه هم نیست. این بحث را باید در سطحی کارشناسانه و دقیق پی گرفت، اما در عین حال با رفق و برادری و مؤانسات کار این مردم مظلوم را پی گرفت و هرچه زودتر تا سرمای استخوان‌سوز پاییزی از راه نرسیده، سرپناهی برای زلزله‌زدگان تدارک دید./

پایان پیام

 

کلید واژه‌ها

اخبار برگزیده
ارسال نظر
 
نام کامل :
ایمیل :
متن :
تعداد کاراکتر 0 از 4000

آخرین اخبار
Powerd By : Tasvirnet