هدر اصلی
1389/02/25 17:12:00
سرویس کمیسیون ها
حرف‌های وزیر بهداشت، نظرات نمایندگان

واقعیت با آمار 99 درصدی فاصله زیادی دارد

**هفته گذشته مرضیه وحید دستجردی وزیر بهداشت که از عوارض روانی ناشی از تک‌فرزندی با خبرگزاری ایرنا سخن می‌گفت ترجیح داد خدمات بهداشتی درمانی را بهانه کند تا به مسئله رشد جمعیت برسد. وزیر بهداشت و درمان کشورمان گفت: «در حال حاضر ۹۹درصد مردم روستایی و شهری در سراسر کشور به خدمات بهداشتی و درمانی دسترسی کامل دارند» و ادامه داد: «این مسئله تأثیر ب‌سزایی از لحاظ آماری و کیفی بر نرخ رشد جمعیت دارد.»

سال گذشته به دنبال انتشار خبری درخصوص رتبه ایران به لحاظ شاخص‌های سلامت (اگر شاخص سلامت تناسبی با دسترسی به بهداشت و درمان داشته باشد) در بین 192 کشور نزول کرده و جایگاه 123 را دارد. وزارت بهداشت در واکنشی سریع این آمار را تکذیب کرد و اعلام کرد که سازمان بهداشت جهانی از سال 2000 هیچ‌گونه رتبه‌بندی را ارائه نداده است.

از نظر سازمان بهداشت جهانی، سه شاخص «سلامت از تولید ناخالص ملی» «مشارکت مردم در پرداخت هزینه‌های سلامت» و «هزینه درمان» به عنوان شاخص‌های مهم در رتبه‌بندی کشور اعلام شده است. طبق ماده 90 قانون برنامه توسعه چهارم سهم مردم از پرداخت هزینه‌های درمان باید به کمتر از 30درصد برسد و 70درصد دیگر این هزینه‌ها را دولت به عنوان یک وظیفه حاکمیت پرداخت کند و این در حالی است که سهم مردم هنوز بین 60 تا 70درصد است و این پرداخت هزینه بالا، در بسیاری از موارد برای مردم سخت و غیرممکن است و اگر هم دسترسی به بهداشت و درمان داشته باشند هزینه‌های بالا مانع از استفاده از امکانات بهداشتی و درمانی می‌شود.

عبدالعزیز جمشیدزهی نماینده مردم سراوان در مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون بهداشت و درمان در این خصوص می‌گوید: به نظر من 99درصد آمار صحیح نیست. ما در بسیاری از مراکز بهداشتی، درمانی پزشک نداریم. حتی در برخی روستاها فاقد این امکانات هستیم. عشایر ما از خدمات بهداشتی و درمانی قابل توجهی برخوردار نیستند. نماینده منتخب مردم سراوان می‌افزاید: طرح پزشک خانواده ناموفق ماند چون کمبود پزشک داریم و بخشی از روستاها تحت پوشش نیستند.

جمشیدزهی ادامه می‌دهد: «دسترسی مردم به خدمات بهداشتی و درمانی حتی به 80درصد هم نمی‌رسد. من نمی‌دانم این آمار چگونه محاسبه شده است.»

دسترسی به بهداشت و درمان چگونه محاسبه می‌شود؟ احداث ساختمان به این بهانه بدون حضور پزشک. آیا فقط مراکز بهداشتی و درمانی محاسبه می‌شوند یا امکانات بهداشتی و نیروی انسانی که در آنها به‌کار گرفته می‌شوند هم مورد نظر است؟!

دکتر شهریاری دیگرنماینده سیستان و بلوچستان  و عضوکمیسیون بهداشت و درمان شرایط را بهتر و نزدیک به این آمار می‌داند و می‌گوید: مردم ما به مراکز بهداشتی و درمانی دسترسی کامل دارند اما ما در برخی مراکز به جای چند پزشک، یک پزشک داریم و این کار را کمی مشکل می‌کند اما پزشک در همه مراکز هست. از 200 مرکز در استان ما فقط در 7 مرکز پزشک نداریم.

این در حالی است که سیدامیرحسین قاضی‌زاده هاشمی عضو دیگر کمیسیون بهداشت و درمان می‌گوید: «معنای دسترسی با برخورداری متفاوت است، مثلاً در محله‌های حاشیه‌نشین مشهد بیمارستان مجهزی فعال است اما چه تعداد از حاشیه‌نشین‌ها توانایی استفاده از این خدمات را دارند؟ بنابراین دسترسی وجود دارد اما برخورداری وجود ندارد.» از طرف دیگر رئیس جامعه پزشکان متخصص داخلی ایران در گفتگو با خبرگزاری مهر به تمرکز مراکز درمانی و بهداشتی و مجهز و پیشرفته کشور در تهران و مراکز استانها اشاره کرده و شهرهای دور افتاده را فاقد مراکز درمانی مناسب و مجهز می‌داند.

نتایج بررسی‌ها و اظهارات کارشناسی دست‌اندرکاران حوزه سلامت و سخنان علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی درخصوص انحراف در برنامه چهارم به‌خصوص در حوزه سلامت، وضعیت سلامت مردم در مدت زمان اجرای این برنامه پنج‌ساله نه تنها ارتقا نیافته بلکه تضعیف هم شده است. مردم سهم بیشتری بابت هزینه‌های درمان پرداخت می‌کنند و طرح پزشک خانواده ناموفق مانده است.

رئیس انجمن پرستاران نیز اعلام کرده است برای رسیدن به استانداردهای جهانی 250هزار پرستار نیاز داریم.

وزیر بهداشت و درمان با چه محاسباتی چنین آماری را اعلام کرده است در حالی که شاخص امید به زندگی در استان سیستان و بلوچستان 65 سال اعلام شده است و شاخص کشوری که 72 سال است اما دسترسی به بهداشت و درمان، دسترسی به مراکز درمانی، بهداشتی بدون پزشک است؟ آیا فقط احداث ساختمانی به بهانه مرکز درمانی بدون تجهیزات، پزشک برای دسترسی به بهداشت و درمان کافی است؟

اخبار برگزیده
ارسال نظر
 
نام کامل :
ایمیل :
متن :
تعداد کاراکتر 0 از 4000

آخرین اخبار
Powerd By : Tasvirnet