منصور شکرالهی در گفت و گو با خبرنگار خانه ملت با اشاره به تبعات جنگ اقتصادی دشمن علیه معیشت مردم ایران،گفت: این روزها که کشور درگیر یک نبرد تمام‌عیار اقتصادی شده، دیگر زمان آزمون و خطا در تصمیمات مالی نیست. واقعیت این است که ما در میانه یک «جنگ تحمیلی سوم» هستیم؛ جنگی که این بار به جای مرزها،«معیشت» و «سفره‌های مردم» را نشانه گرفته است. در چنین شرایطی، انتظار ما از بانک‌ها و نهادهای مالی خیلی بیشتر از روزهای عادی است.

وی افزود: پول و اعتبارات بانکی در رگ‌های اقتصاد ما مثل خون است. اگر این خون به جای رسیدن به قلب تولید، راهش را گم کند و سر از بازارهای دلالی، سکه و ارز درآورد، نتیجه‌آن چیزی جز تورم و فشار بیشتر به مردم نخواهد بود. امروز وظیفه رگ‌های بانکی ما این است که تمام توان خود را به سمت واحدهایی هدایت کنند که نان، دارو، گوشت و نیازهای ضروری مردم را تأمین می‌کنند.

نماینده مردم ۶ شهرستان جنوب کرمان در مجلس با بیان اینکه امروز تولیدکننده ما برای خرید مواد اولیه و چرخاندن چرخ کارخانه‌،با سیلی صورت خود را سرخ نگه داشته است،مطرح کرد: صادقانه بگوییم؛ دیگر پذیرفته نیست که تسهیلات کلان بانکی به بخش‌هایی برسد که هیچ دردی از جامعه دوا نمی‌کنند. . اگر بانک مرکزی و شبکه بانکی به موقع به دادِ «سرمایه در گردش» این واحدها نرسند، نه تنها اشتغال جوانانمان به خطر می‌افتد، بلکه تعادل بازار هم بهم می‌خورد.

شکرالهی یادآور شد:حمایت از تولید در این روزهای سخت، فقط یک عدد و رقم در بودجه نیست؛ این یک «غیرت ملی» است. ما باید با دقت وجب‌به‌وجب مسیر این پول‌ها را رصد کنیم تا مطمئن شویم دقیقاً در همان‌جایی هزینه می شود که قولش داده شده بود.

نماینده کهنوج در مجلس شورای اسلامی با تاکید بر همیت همه اعضای نظام اسلامی و مسولان برای عبور از جنگ تمام عیار دشمن،خاطرنشان کرد: همه ما، از دولت و مجلس گرفته تا بانک‌ها و بخش خصوصی سوار بریک کشتی هستیم.اگر دست به دست هم بدهیم و اجازه ندهیم منابع کشور هدر برود، این دوران سخت را هم مثل تمام روزهای دشوار تاریخمان پشت سر خواهیم گذاشت.

عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی با بیان اینکه ما ثابت کرده‌ایم که وقتی پای سفره و امنیت مردم در میان باشد،با اتحاد و مدیریت درست، هیچ قدرتی نمی‌تواند ما را به زانو درآورد،تصریح کرد: یادمان باشد؛ هر کارخانه‌ای که چراغش روشن بماند، یک سنگر فتح شده در این جنگ اقتصادی است. پس باید همه با هم، هوای تولید و هوای سفره‌های مردم را داشته باشیم./

پایان پیام