به گزارش خانه ملت، ویژهبرنامه «دایره قانون» از جمله برنامههای تصویری خبرگزاری خانه ملت است که پس از توقف آتش در جنگ رمضان، در راستای ایفای وظایف نظارتی قوه مقننه و بررسی ابعاد مدیریت کشور در شرایط جنگ تحمیلی اخیر، گفتوگو با رؤسای کمیسیونهای تخصصی مجلس شورای اسلامی را در دستور کار خود قرار داده است.
در چهارمین قسمت از این برنامه گفتوگوی مفصلی با حجتالاسلام و المسلمین مرتضی آقاتهرانی نماینده مردم تهران و رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی داشتیم و علاوه بر گزارش عملکرد این کمیسیون در حین جنگ رمضان و ایام پساجنگ؛ نحوه برخورد و مدیریت مسائل و چالشهای پیش روی حوزه فرهنگ، ورزش و میراث فرهنگی و گردشگری و دیگر حوزههای تحت نظارت این کمیسیون در ایام مذکور را جویا شدیم.
رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی در این گفتوگو از چالشهای پیش روی مسئولان در اعزام حجاج به عربستان به عنوان شریک راهبردی آمریکا در شرایط جنگی و حضور تیم ملی فوتبال در جام جهانی به میزبانی آمریکا به عنوان مهمترین مسائل حوزههای تحت نظارت کمیسیون فرهنگی مجلس در این ایام یاد کرد که چندین جلسه این کمیسیون در ایام جنگ و پساجنگ تنها به پیگیری همین ۲ موضوع اختصاص یافته است.
گفتوگو با آقاتهرانی را از لحظه آغاز جنگ و با طرح این پرسش شروع کردیم؛
- صبح روز ۹ اسفند ۱۴۰۴ کجا بودید و چطور از آغاز جنگ مطلع شدید؟
در روز شنبه ٩ اسفند، بنده قم بودم. ماه رمضان هم بود و خبر جنگ را از دوستان و رسانهها شنیدم، اما آن موقع خبر شهادت حضرت آقا مطرح نشد، تا حدود ساعت ۱۱ یا ۱۲ شب که بنده در مسجد جمکران سخنرانی داشتم؛ که یکی از دوستان از صداوسیما تماس گرفت و برای شهادت حضرت آقا اظهار ناراحتی کرد. این در حالی بود که هنوز هیچ خبر رسمی اعلام نشده بود و تنها شایعاتی از طرف دشمن و رسانههای غربی مطرح شده بود.
پس تقریباً زودتر از سایر مردم از خبر شهادت قائد امت آگاه شدید؛ واکنشتان به خبر چه بود؟
میتوانم بگویم هیچ وقت اینقدر ناراحت نشدم؛ دوستانی هم که تماس گرفته بودند خبر را بدهند، پشت تلفن خیلی به هم ریخته بودند، نمیدانستند چه باید بکنند. نمیدانم جامعه چقدر با ایشان آشناست و چقدر ارتباط داشت؛ اما میتوانم ادعا کنم که در تمام دنیا دومی نداشت.
هرچه فکر میکنم، ما احدی مثل ایشان نداشتیم. در بسیاری از ابعاد متخصص بودند و گذشته از آن روحیات عالی داشتند؛ بسیار با تقوا، متدین، شجاع و مردمی بودند؛ لذا هرچقدر هم که بگردید، مثل ایشان را پیدا نمیکنید. گاهی اوقات از دور میشنوی یک نفر آدم خوبی است، اما وقتی که نزدیک میشوی میبینی این نیست؛ آقا دقیقا برعکس این بودند؛ یعنی هرچه نزدیکتر میشدیم، میدیدیم بهتر از آن چیزی است که فکر میکردیم و چقدر خوب است که آدم اینقدر اهل عمل و پای کار باشد.
- برگردیم به روایت شبی که خبر شهادت را شنیدید؛ فرمودید که از صداوسیما با شما تماس گرفتند و خبر را اعلام کردند!
بله؛ از صداوسیما با بنده تماس گرفتند و گفتند قرار است برای سحر خبر را بهصورت رسمی اعلام کنند و مانده بودند که در این شرایط چه باید کرد! بنده هم با اینکه خودم حال خوبی بعد از شنیدن خبر نداشتم، اما سعی کردم به دوستانی که از صداوسیما تماس گرفته بودند، آرامش بدهم؛ زیرا با آن حال نمیتوانستند درست برنامه اجرا کنند؛ چراکه در هرحال با توجه به مسئولیتشان وظایف خاصی نسبت به مردم داشتند که میطلبید آرامش خود را حفظ کنند.
شاید باور نکنید؛ اما بنده آن شب که به خانه آمدم؛ خبر را به خانواده خودم هم نگفتم و با خودم گفتم فقط باید تحمل کرد و هنوز هم در همین حالتیم که داریم تحمل میکنیم؛ اما آن شب تا زمانی که بهطور عمومی اعلام شد، خیلی به من سخت گذشت و وقتی که دیگران خبر را شنیدند و همدردی میکردند، کمی بهتر شد. امیدوارم به زودی امنیت کشور برقرار و تشییع ایشان به خوبی انجام شود.
- شاید تفاوت جنگ رمضان با جنگ ۱۲ روزه و حتی جنگ ۸ ساله همین بود که جنگ با این خسران عظیم بر ما تحمیل شد.
بله؛ باور بفرمایید رفتن آقا برای من بیشتر آزاردهنده بود تا جنگ؛ چراکه جنگ را قبلاً هم تجربه کرده بودم. خاطرات زیادی از جنگ هشت ساله دارم؛ بنابراین معتقدم جنگ اصلاً آدم را تکان نمیدهد؛ اما ناراحتی برای از دست دادن کسی مثل حضرت آقا بسیار بالا بود گرچه به ایشان باید تبریک گفت؛ زیرا خواسته آن بزرگوار همین بود و انشاالله جای ایشان نزد خدای تعالی و اهل بیت علیهم سلام بسیار خوب است؛ اما باید به خودمان تسلیت بگوییم که چنین بزرگی را از دست دادیم. بزرگ نعمتی از دست ما رفت؛ خداوند انشالله وجود حضرت آیتالله حاج آقا مجتبی حسینی خامنهای (حفظهالله تبارک و تعالی) را برای ایران حفظ کند و بتوانند جای خالی پدر بزرگوارشان را پر کنند.
به نظر میرسد انتخاب آیتالله سید مجتبی خامنهای به عنوان سومین رهبر انقلاب کمی درد مردم را التیام داد؛ درست است!؟
بله؛ الحمدلله جامعه نسبت به ایشان اقبال و استقبال بسیار خوبی دارد؛ البته اینطور نیست که فقط خبرگان ایشان را کشف کرد؛ بلکه مردم هم رهبر جدید انقلاب را کشف کردند و شبها در میادین و خیابانها برخورد و علاقهمندی مردم به این بزرگوار را میبینیم. البته دشمنی دشمن هم نسبت به رهبر جدید انقلاب زیاد است و شخص ترامپ اعلام کرد که ایشان رهبر آینده ایران نباشند؛ لذا پیداست که دشمن هم فهمیده است که خداوند متعال چه کسی را برای ما مردم ایران برگزیده است؛ بنابراین حضور و وجود مبارکشان را غنیمت میشماریم و همه مطیع ۱۰۰ درصد آن بزرگوار خواهیم بود و ولایتمداری میکنیم.
- تفاوت دیگر جنگ رمضان با سایر جنگهایی که به ما تحمل شده، حضور پیوسته مردم در خیابانها و میادین چه در ایام جنگ و بمباران و چه در زمان توقف آتش و پساجنگ است؛ یعنی الان یک ظرفیت عظیم اجتماعی از سلایق و طیفهای مختلف مردم در خیابان پای جمهوری اسلامی ایران یا وطن ایستادند یا به تعبیر رهبر شهید مردم مبعوث شدند؛ بهعنوان رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس بفرمایید که این ظرفیت اجتماعی را چگونه میبیند و برای حفظ آن چه باید کرد؟
بنده فکر میکنم گذشته از تحلیلهای مادی که گاهی از اوقات میکنیم و دو دوتا چهارتاهایی که داریم؛ تحلیلهای دیگری هم وجود دارد. همانطور که شما هم اشاره کردید، رهبر شهید ما قبل از شهادتشان فرمودند اگر حادثهای برای کشور پیش بیاید مردم مبعوث خواهند شد و این واقعیتی است که بعد از شهادت مظلومانه و مقتدرانه رهبر و امام ما اتفاق افتاد. اگر خاطرتان باشد، قبل از شهادت ایشان چه تهمتهایی به ایشان روا میداشتند و حرفهایی میزدند که برخی خیال میکردند رهبر معظم انقلاب در چه سنگرهای مجهزی زندگی میکنند؛ اما بعد که متوجه شدند هنگام شهادتشان در دفترشان بهصورت عادی مثل بقیه مردم و با زبان روزه سر کار بودند و این حضور آقا در معرکه و صحنه نظر مردم را تغییر داد.
به شخصه آدمهایی را میشناسم و میبینم که قبل از قبل از شهادت حضرت آقا گاهی از اوقات به ایشان نقد داشتند و پشت سر ایشان حرف میزدند، بعد از شهادت رهبر با آن شرایط و کیفیت، به پهنای صورت اشک میریختند و اظهار میکردند که اشتباه کردیم، حال چگونه باید توبه کنیم!
طبق تحلیلهای مادیگرایانه آمریکا به عنوان یک عمل موفق به شهادت رهبر ما مبادرت کرد؛ زیرا تحلیلشان بر این بود که اگر رهبر ما را حذف کنند، کشور به هم خواهد ریخت. استنادشان هم به جنگ ۱۲ روزه و ترور فرماندهان و دانشمندان کشور بود که پس از شهادتشان در کمترین زمان ممکن توسط مقام معظم رهبری جایگزین و ساختار را ترمیم میکند؛ لذا به این نتیجه رسیدند که باید رهبر ما را به شهادت برسانند تا کشور به هم بریزد؛ اما این اتفاق نیفتاد. زیرا مردم ما در مکتب رهبر شهیدمان آموخته بودند حالا که رهبر ما را از ما گرفتند، باید بیشتر و بهتر از قبل در میدان و صحنه باشند. مردم ما آگاهند اگر رهبر ما به حسب ظاهر از میان ما رفت؛ اما اهدافش، فکرش و راهش که نرفته است. آقای ما زنده است؛ واقعاً زنده است، چون خدا فرمودهاند شهید زنده است. بعضاً میبینم که روی در و دیوار شعار مینویسند «خدای خامنهای زنده است»؛ میخواهم بگویم؛ نه آقا! خود خامنهای زنده است؛ آقا واقعا زنده است؛ زیرا قرآن میفرماید شهید زنده است. از برکت وجود ایشان بود که با شهادتشان چنین تحول عظیمی را در مردم و جامعه ایجاد کردند؛ به نحوی که ما حدود هفت یا هشت روز هم در کشور رهبری نداشتیم و بالاترین مقام یا بهاصطلاح اَبَرمرد کشور به شهادت رسیده بود؛ اما کشور به هم نمیریزد و هر کسی جای خودش است تا خبرگان بررسی کند، به نتیجه برسد و ولی فقیه بعدی را کشف کند و در این مدت در مملکت حتی آب از آب تکان نخورد.
اشتباه محاسباتی دشمن اینجا بود که چون تا به حال در هر کشوری که ترامپ ورود کرده بود، به ظاهر موفق شده بود و فکر میکردند ایران مثل ونزوئلا است که یک مقدار دیر جنبیدند، رئیس جمهورشان را دزدیدند. چرا در ایران نتوانستند رهبر ما را بدزدند. یا در میانه جنگ برنامه ریختند که اورانیوم ما را بدزدند که باز هم نتوانستند؛ حتی اگر میدزدیدند هم فکر میکنم اتفاق خاصی نمیافتاد؛ زیرا کشور ثبات جدی دارد و آدم ایرانی فهیم است، شعور خاصی دارد و حتی بچه کوچولوها متوجه موقعیت هستند؛ برای همین ثبات کشور سر جای خودش است و قدرتمندانه ادامه میدهد؛ در مقابل این ملت فهیم و پای کار، مسئولان باید بایستند و چند برابر کار کنند تا باری از دوش این مردم نجیب برداشته شود.
- نقش و جایگاه مجلس در این میان کجاست؟
مجلس شاید بیش از گذشته در میدان است؛ یعنی شاید به حسب ظاهر به دلیل مسائل امنیتی نتوانستیم نمایندگان را در صحن علنی دور هم بیاوریم و مجبوریم جلسات را به صورت وبیناری برگزار و مدیریت کنیم؛ اما کمیسیونها کاملاً فعال است و حتی میتوانم ادعا کنم که ما در کمیسیون فرهنگی مجلس، در همین فرصت جنگ به این طرف، بیشتر از روزهای عادی با وزرا و مدیران و مسئولان دستگاههای تحت نظارتِ کمیسیون جلسه داشتیم؛ که باید هم داشته باشیم و جهادی کار کنیم. این طور نیست که مسئولی سر ساعت ۸ کارت بزند و سر ساعت ۱۲ هم برگردد. همه باید جهادی پای کار مردم باشند، از بازاریها گرفته تا تجارت داخلی و خارجی و جنگمان باید همینطور اداره شود. باید مانند رزمندگانی که پای دستگاههای موشکی ایستادند و لحظه به لحظهشان را قدر میدانند، پای کار باشیم تا پیروزی قاطعی برای کشور ما مسلم شود.
اگر بخواهیم کمی جزئیتر یا موردی به مسائل پیش روی کمیسیون فرهنگی مجلس در ایام جنگ رمضان و پس از آن ورود داشته باشیم؛ قطعاً مسئله حج و اعزام یا عدم اعزام حجاج یکی از حساسترین مسائل پیش روی کمیسیون بود و حداقل ۴ جلسه کمیسیون به موضوع حج اختصاص داشت؛
بفرمایید بیشترین چالشی که در رابطه با حج امسال داشتید چه بود و چگونه این چالشها را پشت سر گذاشتید؟
در موضوع حج با توجه به شرایط جنگی کشور و مطرح شدن مسئله ترس از جان؛ یک جلسه در کمیسیون تشکیل دادیم و این مسئله بهعنوان بحث روز مطرح شد که باید درباره آن فکری کرد. در همان جلسه موافقان و مخالفانی داشت که هرکدام استدلال خودشان را مطرح کردند و بعد هیأت رئیسه کمیسیون به این نتیجه رسید که باید جلساتی هم با وزیر و مسئولان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و هم مسئول سازمان حج و زیارت و هم نماینده ولی فقیه در سازمان حج و زیارت داشته باشیم که این جلسات در زمان برقراری جنگ برگزار و ابعاد مختلف آن سنجیده شد.
- شخص شما جزو موافقان اعزام حاجیان به حج بودید یا مخالفان؟
بنده در همان جلسات عرض کردم که حج جزء واجبات اسلام است و اهمیت هم دارد؛ لذا نباید تعطیل بشود و به دلیل همین که جزو واجبات است، معمولاً هم اجازه تعطیلی حج را به این راحتی نمیدهند. از طرفی هم باید توجه داشت که تعداد زیادی از مردم هم در نوبت حج هستند و هر سال میتوانیم ۸۰ هزار نفر از آنان را اعزام کنیم که این ۸۰ هزار نفر ظرفیت هم به آسانی بهدست نیامده است و مسئولان حج و زیارت باید خیلی بروند و بیاند و زحمت بکشند تا عربستان را برای این تعداد قانع کنند. چراکه عربستان با کشورهای زیادی در ارتباط است و کشورهای زیادی حاجی اعزام میکنند که آنها هم تعداد زیادی افراد متقاضی اعزام دارند؛ بنابراین برای حضور در حج بین کشورها یک رقابت شکل میگیرد که اگر ما یک سال به هر دلیلی تعداد افراد را کاهش دهیم یا اعزام نکنیم، در سالهای دیگر هم به این اندازه به ما سهمیه نمیدهند.
یعنی درصورت عدم حضور ما در حج امسال، امکان جبران و اعزام تعداد بیشتری در سال آینده وجود نداشت و حتی ظرفیت کاهش پیدا میکرد؛ درست است؟
بله؛ همین الان و با این ظرفیت، در کشور ما بعضیها تا ۱۵ سال دیگر در نوبتند؛ در بعضی کشورها خیلی بیشتر از این حرفا ۲۰ سال، ۲۵ سال تا ۵۰ سال است که باید همه این مسائل در تصمیمگیری نهایی لحاظ میشد.
در جلسه کمیسیون فرهنگی با نماینده ولی فقیه در سازمان حج و زیارت هم ایشان بر چند نکته تاکید داشت؛ از جمله اینکه حج مسئله مهمی است و نباید به این زودی آن را تعطیل کرد. نکته دیگر مربوط به نگرانی در مورد امنیت زائران بود و بعضاً عنوان میشد که ممکن است عربستان بهعنوان شریک راهبردی آمریکا حجاج ایرانی را گروگان بگیرد یا اذیت کند؛ اما این اطمینان داده شد که عربستان نمیتواند چنین کاری را انجام دهد و انجام هم نمیدهد؛ به عنوان مثال عربستان حدود ۱۰ سال با یمن بهصورت مستقیم در جنگ بود و هیچوقت دست به چنین کاری نسبت به حجاج یمنی نزد؛ زیرا به هیچ وجه حاضر نیست اعتبار حج را به هم بزند یا زیر سوال ببرد. اساساً فرمایش صریح قرآن است که مکه و مدینه باید امنیت داشته باشند؛ به همین دلیل عربستان این روند را به هم نمیزند؛ چرا که اگر آن را به هم بزند، خلاف اصل اسلام است و با جوامع مسلمان درگیر میشود.
لذا جمیع این موارد در جلسات مختلف بحث شد و آخرالامر نماینده ولی فقیه در سازمان حج و زیارت به این نتیجه رسید که ما باید برنامه حج را طبق نظر امیرالحاج انجام بدهیم که در زمان ظهور امام، شخص امام معصوم و در زمان غیبت امام معصوم، مقام ولایت است. لذا تصمیم بر آن شد در نامهای نظر مقام معظم رهبری را جویا شویم و هرچه ایشان فرمودند را عمل خواهیم کرد. نامهای هم به شعام ارسال کردیم و نظر آنها به از لحاظ امنیتی را جویا شدیم.
-با این تفاسیر اعزام حجاج امسال با اجاره رهبر معظم انقلاب و تایید شعام انجام شد.
واقعیت امر این است که مسئله حج این شکلی نیست که ما یکدفعه تصمیم بگیریم آن را تعطیل کنیم یا یک دفعه تصمیم بگیریم آن را راه بیندازیم؛ گاهی از اوقات ۶ یا ۷ ماه قبل از آن باید به عربستان برویم و مراتب اسکان و حمل و نقل و سایر کارهای آنان را به انجام برسانیم. بنابراین قاعدتاً باید کار را تا زمانی که فصلالخطاب مشخص شود و رهبر معظم انقلاب پاسخ نامه نماینده ولی فقیه در امور حج و زیارت را بدهند؛ متوقف نمیکردیم. رهبر معظم انقلاب هم در پاسخ خود به دستگاههای امنیتی ارجاع داده و فرموده بودند اگر حجاج از نظر امنیتی مشکل پیدا نمیکنند، اعزام بلامانع است. از طرفی شعام هم اعلام کرده بود از نظر امنیتی مشکلی ایجاد نخواهد شد. لذا وقتی کار به اینجا رسید و قرار به اعزام حجاج شد؛ تصمیم گرفتند افراد پیر و ضعیف، یا بیمار که تحمل سفر ندارند را از لیست خارج کرده و ۳۰ هزار نفر از ۸۰ هزار نفر را اعزام کنند و همین تصمیم را هم عملیاتی کردند و اعزام انجام شد.
-از استدلالهای موافقان اعزام حجاج این بود که حضور ایرانیان پس از جنگ ۴۰ روزه در بزرگترین گردهمایی مسلمانان در ایام حج لازم است و نباید فرصت تبیین حقانیت ایران در این رویداد بزرگ را از دست داد؛ آیا اساساً این امکان در حج، بهویژه حج امسال وجود داشت و مسئولان برگزاری برای این اثرگذاری برنامهریزی کرده بودند؟
طبیعتاً حضور حاجیها در آن فضا خیلی موثر و اساساً یکی از محاسن حج همین زمینه ارتباط و اثرگذاری آن است. حج میتواند بهترین مرکز تبلیغاتی برای ما باشد؛ زیرا آدمها بالعیان و بالحس حضور و ورود دارند یعنی شما را میبینند و علما، دانشمندان، بزرگان و مردم ما در ارتباط با همدیگر قرار میگیرند که ارتباط بسیار مبارکی است و به خوبی میتوانند قدرت جمهوری اسلامی ایران که به یکی از ابرقدرتهای دنیا تبدیل شده را مطرح و تبیین کنند که طبق اطلاعی که به ما رسیده، این کار هم انجام شده و میشود.
-آیا گزارشی هم از عملکرد سازمان حج و زیارت و مسئولان برگزاری حج از حج امسال دارید؟
طبق گزارشی که تا به حال به ما رسیده، کارها خوب پیش رفته و برخورد طرف عربستانی هم نسبت به حجاج ایرانی خیلی خوب و با کمترین مشکل و تنش بوده است؛ گزارشی که تا به اینجای کار داریم، گزارش خوبی است و کسی هم نباید دلواپس سلامتی و بازگشت حجاج باشد.
موضوع مهم دیگری که بخش عظیمی از جامعه پیگیر آن هستند بحث حضور تیم ملی ایران در جام جهانی است که تا جایی که ما اطلاع داریم؛ کمیسیون فرهنگی فرهنگی مجلس حداقل در ۲ جلسه با وزیر ورزش ابعاد آن را بررسی کرد.
- نظر شخصی شما به عنوان رئیس کمیسیون فرهنگی بر اعزام تیم ملی بود یا عدم حضور ما در جام جهانی؟
بنده شخصا موافق نبودم.
- جالب است که ترجیح وزیر ورزش هم بر این بود که تیم ملی اعزام نشود؛ استدلال شما برای اینکه تیم اعزام نشود، چه بود؟
بنده معتقدم ما باید همیشه عزت اسلامی، ملی و جمعمان را حفظ کنیم. این را باید مراعات کرد. حتی ممکن است از نظر داخلی با هم اختلافنظرهایی هم داشته باشیم؛ اما وقتی با دشمن خارجی و مشترک روبهرو میشویم، حق نداریم مسائل اختلافیمان را در آنجا بروز بدیم. الان یکی از میزبانان جام جهانی آمریکا است که ما در حال حاضر در درگیری با آمریکا هستیم که بعضاً به راحتی اظهار میکند مسئولیت امنیت شما را نمیپذیرم. بنده معتقدم وقتی چنین گستاخی را نشان میدهد، بهترین راه این است که شما هرگز خودتان را در اختیار چنین کسی قرار ندید؛ زیرا در بودن در آنجا احساس امنیت نمیکنید.
اساساً تجربه نشان داده که به آمریکا نمیتوان اعتماد کرد و هر جایی که اعتماد کردیم، خیانت کردند. مثلاً در همین بحث مذاکره که شخصاً با مذاکره مخالفم؛ درست زمانی که دستگاه دیپلماسی و وزیر خارجه با آنها قرار جلسه داشتند، جنگ را راه انداختند؛ یعنی اصلاً مذاکره و قول قرار برای آنها مهم نیست؛ لذا سوال بنده این است که به این عناصر با این سابقه و چقدر میتوان اعتماد کرد!؟
البته ما به بچههای تیم ملیمان اعتماد داریم و میدانیم ورزشکارهای ما در آنجا قهرمانانیاند که از ایران و جمهوری اسلامی و عزت ما دفاع میکنند؛ اما باید دید آن میزبانی که قرار است مهمان او بشوید، اصلاً آداب مهماننوازی و میزبانی را میفهمد!؟
از آنجایی که بنده با آمریکاییها زندگی کردم، میدانم آن دسته از آنها که تعهد دارند و اهل مراعاتند هم به ما بیتوجهی میکنند؛ شخصی مثل ترامپ که اصلاً هیچ چیز نمیفهمد که دیگر جای خود دارد؛ به همین دلیل فکر میکردم اگر تیم ملی ما به مسابقات جام جهانی نروند، نوعی بیاعتنایی به ترامپ و آمریکاست و باید به کسی که تکبر و ادعای خود بزرگبینی دارد، بیاعتنایی کرد.
- به جز مواردی که در بالا اشاره شد؛ چه اولویتهای دیگری در دستور کار کمیسیون فرهنگی در دوران جنگ و پساجنگ بود؟
ما در این دوره جلسات زیادی با وزرای ارتباطات، فرهنگ و ارشاد اسلامی، میراث فرهنگی و گردشگری و وزیر ورزش و جوانان و مدیران و مسئولان دستگاههای دیگر داشتیم. در نشستهایی با روسای دیگر کمسیونها با حضور اعضای هیات رئیسه مجلس با وزیر اقتصاد، رئیس بانک ملی، وزیر راه و شهرسازی، رئیس سازمان برنامه و بودجه هم مسائلی که مردم مطرح میکنند را پیگیری و نقاط قوت را حمایت و نقاط ضعف را نقد میکنیم.
علاوه بر همکاران ما در کمیسیون سفرهای خوبی به چند شهر داشته و وظیفه نظارتی خود را به انجام رساندند.
- در این مدت در تجمعات شبانه مردم هم حضور داشتید؟
تقریبا هر شب؛ اساساً بنده حضور در خیابان و میدان را واجب میدانم؛ هم برای اینکه از نزدیک و بدون واسطه ببینیم که مردم چه میخواهند و بدانیم که چه باید کرد؟ هم برای اینکه از این مردم نیرو و انرژی بگیریم؛ زیرا مردم عزیز ما و تجمعاتشان به ما مسئولین خیلی نیرو میدهند. خداوند همه ما را با قوت بیشتر پای کار بدارد تا به قله برسیم.
ما دیگر ایران سابق نیستیم. تا سال قبل ما را جزو ابرقدرتهای آسیا میدانستند؛ اما الان در دنیا از ایران به عنوان ابرقدرت جهانی یاد میکنند یعنی روی ما حساب میکنند و این خیلی مهم است. در همین جنگ رمضان دشمن با ایستادگی و مقاومت ما نتوانست در جنگ موفق شود؛ ما را به حمله زمینی و دریایی و... تهدید کرد؛ اما هیچکدامش اتفاق نیفتاد. در حمله هوایی هم میگفتند پدافند ایران قوی نیست اما در همین جنگ ۴۰ روزه چند فروند اف ۱۵ و اف ۱۶ و اف ۳۵ و پهپاد دشمن که برای برخی از آنها چندین تریلیون دلار خرج شده بود تا رادار گریز باشند، توسط پدافند ساخت داخل منهدم شدند که اینها نکات بسیار جدی است. مردم ما نشان دادند هرجا لازم است بیشتر پای کار بایستند؛ خواهند ایستاد لذا اشکالی ندارد از ما مسئولین توقع جدی داشته باشند که بیشتر و بهتر پای کار باشیم.
-نقش صداوسیما به عنوان رسانه ملی را در مطالبه درخواستهای مردم مبعوث شده چقدر پررنگ میدانید و آیا از عملکرد رسانه ملی در ایام جنگ و پس از آن رضایت دارید؟
به اعتقاد بنده صداوسیماییها خیلی برای جنگ خوب عمل کردند. کلاً مسئولان در ایام جنگ عملکرد بهتری داشتند. گاهی آدم حسب ظاهر از پیشامد یک سختی مانند جنگ خوشش نمیآید؛ اما در بخشهایی خوب هم هست. همین ۲ جنگ اخیر را در نظر بگیرید؛ دشمن خودش نمیداند که با این جنگها چه وحدتی در کشور ما ایجاد شد. آیا سابقه داشت اینطوری همه به میدان بیایند و هیچکس هم نمیگوید من و تو همه میگویند کشور خودمان است. /
پایان پیام
