محمد سبزی، عضو کمیسیون کشاورزی، آب، منابع طبیعی و محیط زیست مجلس، در گفت‌وگو با خبرنگار خانه ملت، با اشاره به وضعیت بحرانی منابع آب سد ساوه و خسارت واردشده به باغات این شهرستان، گفت: فلسفه احداث سد ساوه تأمین آب مورد نیاز بخش کشاورزی بوده و هدف اصلی از احداث آن تأمین آب شرب نبوده است، اما متأسفانه به دلیل خشکسالی‌های اخیر و مدیریت نادرست منابع آب، این سد با مشکلات جدی مواجه شده است.

نماینده مردم ساوه و زرندیه در مجلس شورای اسلامی افزود: بیش از ۳۵۰۰ هکتار از باغات انار ساوه در سال گذشته به دلیل نبود آب خشک شد و امسال نیز با توجه به تداوم کم‌آبی، به طور قطع میزان خسارت‌ها افزایش یافته است؛ چراکه عملاً آبی برای تأمین نیاز این باغات وجود نداشته است.

سبزی با اشاره به سابقه ذخیره آب در سد ساوه تصریح کرد: در سال ۱۳۹۹ که سد سرریز می‌کرد، میزان ذخیره آب آن حدود ۲۷۷ میلیون مترمکعب بود، اما به گفته وی، در سال ۱۴۰۱ حدود ۱۲۰ میلیون مترمکعب آب از سد رها و فروخته شد.

وی ادامه داد: در سال‌های اخیر نیز میزان آب موجود در سد به حدود ۱۰ تا ۱۵ میلیون مترمکعب رسید و همین میزان آب نیز کفاف تأمین آب شرب را نداد و در نهایت مجبور شدند برای تأمین آب مورد نیاز، چاه‌های اضطراری حفر کنند.

نماینده مردم ساوه و زرندیه در مجلس تأکید کرد: تا زمانی که این مدیریت فشل در حوزه سدها وجود داشته باشد، حتی اگر پدیده النینو نیز رخ دهد، مشخص نیست منابع آب به‌درستی مدیریت و ذخیره شوند یا دوباره شاهد هدررفت این منابع باشیم. اگر منابع آب به‌درستی مدیریت می‌شد، نباید کشور و منطقه برای مدت ۱۰ سال با مشکل کم‌آبی مواجه می‌بود.

سبزی با اشاره به پیگیری‌های انجام‌شده برای جبران خسارت کشاورزان گفت: با وجود نامه‌نگاری‌های انجام‌شده، تاکنون هیچ‌گونه خسارتی به کشاورزان آسیب‌دیده پرداخت نشده و کشاورزان نیز نسبت به این وضعیت به‌شدت معترض هستند.

وی افزود: حتی از طریق ستاد بحران نیز انتظار می‌رفت برای حمایت از کشاورزان و جبران بخشی از خسارت‌های واردشده اقدام شود، اما متأسفانه تاکنون کمک مؤثری در این زمینه صورت نگرفته است.

عضو کمیسیون کشاورزی مجلس خاطرنشان کرد: کشاورزانی که باغات آنها به چاه آب دسترسی داشتند، توانستند با تأمین حداقل آب مورد نیاز، درختان خود را زنده نگه دارند و صرفاً محصول‌دهی باغ‌ها آسیب دید، اما باغاتی که به آب سد وابسته بودند و امکان تأمین آب دیگری نداشتند، با خشک شدن درختان مواجه شدند و خسارت بسیار سنگینی به آنها وارد شد./

پایان پیام