رئیس فراکسیون شعائر اسلامی، قرآن و زیارت مجلس ابعاد مبارزاتی و شخصیتی مقام معظم رهبری از جمله تأثیرگذاری ایشان بر جریانات مبارزاتی پیش و پس از انقلاب، نگاه عمیق به حوزه‌های معرفتی، جایگاه رفیع ادبی، کادرسازی نیروهای انقلابی و مسئولیت‌پذیری خطیر در دوران ریاست جمهوری و رهبری و مدیریت مدبرانه جامعه در عصر غیبت را تشریح کرد.

از تأثیرگذاری بر جریان‌های مبارزاتی پیش از انقلاب تا رهبری در عصر غیبت

حجت‌الاسلام نصرالله پژمانفر در گفت وگو با خانه ملت، با تبیین ابعاد مبارزاتی و شخصیت ممتاز مقام معظم رهبری در دوران پیش از انقلاب، به تشریح گستردگی فعالیت‌های ایشان در شهر مشهد و ارتباطات وسیع‌شان با جریان‌های انقلابی سراسر کشور پرداخت و گفت: به دلیل همین تاثیرگذاری عمیق، رژیم پهلوی با درک خطر نفوذ کلام ایشان، تمامی برنامه‌های آموزشی و تبلیغاتی معظم‌له را تحت نظارت شدید امنیتی قرار داده و با ایجاد تنگناهای سخت، در پی ممانعت از فعالیت‌های روشنگرانه ایشان در آن دوران بود.

رئیس فراکسیون فراکسیون شعائر اسلامی، قرآن و زیارت مجلس با اشاره به نقش محوری پایگاه‌های مذهبی در مشهد، تصریح کرد: جلسات درسی مقام معظم رهبری در مساجد «امام حسن (ع)» و «کرامت»، فراتر از یک کلاس ساده، به کانون شکل‌گیری جریان‌های گفتمانی عمیق در حوزه امامت و ولایت تبدیل شده بود؛ فعالیتی که در کنار تالیف آثاری ماندگار همچون کتاب «انسان ۲۵۰ ساله» و تربیت شاگردان برجسته، بخش مهمی از مجاهدت‌های علمی و کادرسازی ایشان در آن دوران را تشکیل می‌داد.

وی با تاکید بر نگاه عمیق و غیرسطحی مقام معظم رهبری به حوزه‌های مختلف معرفتی، خاطرنشان کرد: ایشان از بن‌مایه علمی بی‌بدیلی در موضوعات گوناگون برخوردار بودند؛ به گونه‌ای که از علوم قرآنی، قرائت و تجوید گرفته تا مباحث پیچیده اصولی و فقهی، همواره با دیدگاهی ژرف و تخصصی به مسائل می نگریستند از این رو این جامعیت علمی، از ویژگی‌های منحصربه‌فرد ایشان محسوب می‌شود.

نماینده مردم مشهد و کلات در مجلس همچنین به جایگاه رفیع ادبی مقام معظم رهبری در محافل نخبگانی پیش از انقلاب اشاره کرد و یادآور شد: حضور موثر ایشان در انجمن‌های تخصصی شعر مشهد که با شرکت ادبا و شاعران برجسته کشور و به‌ویژه خطه خراسان برگزار می‌شد، گواهی بر تسلط عمیق ایشان بر حوزه ادبیات است؛ شأن و جایگاهی که اساتید دانشگاه و سخن‌سنجان آن روزگار برای ایشان قائل بودند، نشان می‌دهد که معظم‌له علیرغم شخصیت روحانی و حوزوی‌شان، در میان چهره‌های آکادمیک و ادبی نیز به عنوان یک صاحب‌نظر طراز اول شناخته می‌شدند.

پژمانفر با تأکید بر روحیه تشکیلاتی و نگاه راهبردی مقام معظم رهبری در کادرسازی نیروهای انقلاب، گفت: ایشان چه در دوران مبارزه و چه در زمان حضور در شورای انقلاب، همواره از کار فردی پرهیز کرده و بر فعالیت‌های جمعی و اشتراکی تمرکز داشتند؛ ویژگی ممتازی که منجر به شکل‌گیری یک شبکه منسجم از جریان‌های انقلابی در مشهد و سراسر کشور شد تا همواره از رهنمودهای مدیریتی و کادرسازی‌های هوشمندانه ایشان بهره‌مند شوند.

این نماینده مردم در مجلس دوازدهم با تأکید بر ابعاد گسترده و عمیق شخصیت مقام معظم رهبری، بیان کرد: در هر مسئله‌ای که مقام معظم رهبری ورود می‌کردند، نگاهی دقیق و پیگیرانه داشتند؛ چنانکه حتی در زمینه مطالعات نیز تلاش می‌کردند تا با تمام بخش‌های کتاب و منابع دانشی ارتباط برقرار کنند و در جریان تحولات علمی و فکری قرار بگیرند. این ویژگی، در تعبیر خودشان که می‌فرمودند «من کتابخوانم»، نمایان می‌شد؛ چنانکه همیشه یک نسخه از کتاب‌های جدید منتشرشده در کشور، به ویژه در حوزه علوم انسانی، برای ایشان ارسال می‌شد. این عادت، همراه با ارتباط عمیق ایشان با جریان‌های دانشگاهی و حوزوی، شخصیتی فاجر، مطالعه‌گر و کم‌نظیر را در میان نخبگان معرفی کرد و آنها را در میان دانشمندان و فکرمندان به عنوان یک مرجع دانشی و فکری مطرح ساخت.

وی ادامه داد: در حادثه سال ۱۳۶۰، که منافقین تلاش کردند تا مقام معظم رهبری را در مسجد ابوذر ترور کنند، انفجاری شدید منجر به مجروحیت شدید ایشان شد؛ جایی که درصد خونریزی آنقدر بالا بود که نبض ایشان در حال قطع شدن بود و هیچ امیدی برای بقایشان وجود نداشت. اما در این لحظه سخت، ایشان با ایمان عمیق و احساس اراده الهی گفتند گویی یک اراده‌ای از سوی خداوند متعال منجر شد تا ایشان را برای کشور حفظ کند.

پژمانفر با تأکید بر پیشینه ایمانی و اطاعت از فرمان امام (ره)، یادآور شد: پس از شهادت شهید مظلوم رجایی، مقام معظم رهبری مسئولیت بزرگ ریاست جمهوری را بر عهده گرفتند. اگرچه در آن مرتبه اول هیچ تمایلی به این سمت نداشتند، اما امام (ره) به ایشان تکلیف کردند که خود را برای این مسئولیت در معرض انتخاب قرار دهند. به همین ترتیب، ریاست جمهوری اول ایشان انجام شد.

این نماینده مردم در مجلس دوم با اشاره به دوره دوم ریاست جمهوری ایشان نیز اظهار کرد: در زمان ریاست جمهوری دوم نیز ابتدا ایشان عنوان می کردند که هیچ انگیزه و میلی برای حضور در دور دوم ندارند چرا که علاقمند بودند تا به سمت کادرسازی و ایجاد جریان در کشور حرکت کنند. با این حال، با اصرار امام (ره)، ایشان در دور دوم نیز حضور یافتند.

رئیس فراکسیون فراکسیون شعائر اسلامی، قرآن و زیارت مجلس با اشاره به فرآیند انتخاب ایشان برای رهبری نظام نیز عنوان کرد: ابتدا ایشان برای این عنوان نیز تمایلی نداشتند و مطرح هم کردند که بعد از اینکه به عنوان رئیس جمهور وظیفه داشتم تا وصیت‌نامه امام (ره) را در مجلس خبرگان بخوانم، و در آنجا جمع بالاتفاق تصمیم گرفتند که ایشان را برای رهبری انتخاب کنند و ایشان نیز فرمودند من وقتی این تکلیف به دوشم گذاشته شد، با قوت این کار را شروع کردم.

نماینده مردم مشهد و کلات در مجلس افزود: آنچه بر روی آن تأکید دارم این است که یک انسان ممکن است خطا و اشتباهاتی داشته باشد، اما در طول مدت ۳۶ سالی که مسئولیت رهبری انقلاب را بر عهده داشتند، مصداقی بر اینکه گفته شود انتخاب ایشان اشتباه بوده است، وجود ندارد. ایشان در موضوع کنترل جمعیت، توصیه‌های خودشان را داشتند، اما رئیس جمهور شخص دیگری بود و دستگاه‌ها فشار آوردند و موضوع کنترل جمعیت را به عنوان یک سیاست غلط تحمیل کردند. ایشان تمام تصمیماتشان درست انجام شد. این ممکن نیست مگر اینکه یک امداد غیبی وجود داشته باشد.

پژمانفر یادآور شد: ما به رهبری در عصر غیبت به عنوان حجت می‌نگریم و این امر از باورها و اعتقادات ما نشأت می‌گیرد. از این رو مقام معظم رهبری را تنها به عنوان یک مرجع دینی نمی‌بینیم، بلکه ایشان حجت خدا در عصر غیبت هستند که اطاعت از او بر ما واجب است. به همین دلیل بود که در طول این مدت، برخی می‌گفتند که تصمیم ایشان غلط است و از ایشان می‌خواستند که نظر دیگری داشته باشند اما ایشان در آن موضوعات با اصرار خودشان مسیر را ادامه می دادند و در نهایت نیز، ظفر و پیروزی در آن موضوعات محقق شد که این نشان از درایت ایشان داشت. 

وی در پایان گفت: در مسائل داخلی و خارجی نیز موارد بسیاری وجود دارد که ایشان در تصمیم‌گیری درباره یک موضوع، مشورت می‌کردند و نظر دیگران را در نظر می‌گرفتند؛ اما پس از آنکه تصمیم خود را می گرفتند، با قاطعیت و ایمان به مسیر ادامه می‌دادند و پس از گذشت زمان، بر مردم اثبات می‌شد که آن تصمیم به مصلحت کشور بوده است. این امر نه تنها نشان‌دهندهٔ دقت و حکمت در تصمیم‌گیری است، بلکه بیانگر یک عنایت الهی و جایگاه ممتاز ایشان در مسیر خود و تصمیماتشان است، که باعث می‌شود هرگز در فضاهای تاریک و غبارآلود، تصمیمی غلط گرفته نشود./

پایان پیام

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

آخرین اخبار