خانه‌ملت- صادق حسینی توسل؛ روز پنجشنبه، ترامپ اعلام کرد بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی و جوزف عون رئیس جمهوری لبنان با آتش‌بس ۱۰ روزه که از ساعت صفر بامداد جمعه یا ۱۲ شب پنجشنبه به وقت محلی موافقت کردند و پس از آن بود که بسیاری از محافل سیاسی دنیا با طرح این سوال که آیا مقاومت این آتش بس را رقم زد یا ترامپ به دنبال قدرت اصلی نقش آفرین در این رویداد بودند.

اما برای پاسخ به این سوال باید کمی به عقب برگردیم، وقتی که توقف جنگ علیه جبهه مقاومت به بخشی از بیانیه ۱۰ ماده ای جمهوری اسلامی ایران برای پایان حملات به منافع آمریکا و اسرائیل تبدیل شد و از همان ابتدا تحقق این موضوع توسط مقامات جمهوری اسلامی پیگیری شد و در ادامه رئیس مجلس شورای اسلامی در تماس تلفنی با رئیس مجلس لبنان تاکید کرد «در مذاکرات اسلام آباد و پس از آن به طور جدی به دنبال وادار کردن دشمنان به برقراری آتش بس دائم در همه مناطق درگیری طبق توافق هستیم چرا که برای ما آتش بس در لبنان به اندازه آتش بس در ایران اهمیت دارد.»

دکتر قالیباف در دیدار  ژنرال عاصم منیر فرمانده ارتش پاکستان در تهران نیز به موضوع برقراری آتش بس فراگیر در همه مناطق درگیری بعنوان یکی از بندهای توافق اولیه آتش بس ایران و آمریکا با میانجیگری پاکستان اشاره کرد و با یادآوری لزوم نظارت کشور میانجی بر تحقق این مسئله، گفت که « لبنان جزء لاینفک آتش بس همه جانبه است و نقش مهمی در حرکت رو به جلو برای صلح پایدار در منطقه دارد»، البته  عاصم منیر نیز در همنی دیدار تاکید کرد که «من اهمیت آتش بس در لبنان را درک کردم و آن را پیگیری می‌کنم».

اما پاسخ اینکه چرا لبنان برای جمهوری اسلامی ایران مهم است و چرا باید توقف آتش بین ایران و آمریکا به لبنان گره بخورد به موضوع عمق استراتژیک باز می‌گردد، در واقع لبنان برای ایران بخشی از میدان مبارزه است. جبهه‌ای که همیشه در حالت آماده‌باش قرار دارد، اما لزوماً همیشه فعال نیست و میدان لبنان به‌عنوان یک جبهه بالقوه، حتی در زمان عدم درگیری، روی محاسبات امنیتی آمریکا و رژیم صهیونی تأثیر می‌گذارد و بخشی از منابع و توجه آنها را به خود جلب می‌کند لذا ما همواره اعلام کردیم لبنان را فراموش نخواهیم کرد و آتش بس یا وقفه عملیات میدانی باید در سراسر جبهه مقاومت جاری شود.

اما از همان ابتدا رژیم صهیونیستی این را نپذیرفت و اصرار داشت لبنان را از ایران جدا کند و به امید دولت لبنان، نقشه غزه‌سازی در جنوب لبنان را برچیند تا به طور کلی حزب الله را نابود یا تضعیف کند.

دیروز ترامپ با اعلام آتش بس لبنان، سعی کرد این آتش بس را به نام خود فاکتور کند اما افکار عمومی بر خلاف تلاش این پیرمرد پر حاشیه به یک سمت  دیگرمعطوف شد و آن ایران بود، چرا که آتش بس لبنان یکی دیگر از اهداف ایران را تیک زد و آمریکا و متحد خون خوارش در منطقه را از هدف دور کرد.

البته نخست وزیر لبنان تلاش‌ کرد با نام بردن از آمریکا، فرانسه، اروپا، عربستان، مصر ، قطر و اردن و بدون ذکر نامی از تهران آتش بس را به دیگرانی نسبت دهد که از تامین امنیت خود نیز عاجز هستند و اگر مبلغ مورد درخواست آمریکا را به حساب فدرال واریز نکنند، کشور خودشان نیز امنیت آنچنانی ندارد.

جنگ بر سر آتش بس یعنی اثبات قدرت بازدارندگی در میدان و القای ادبیات اقتدار در دیپلماسی و پیش بردن این دو عرصه باهم شکست دیگری را برای آمریکا رقم زد، هرچند نباید انتظار داشت رژیم صهیونیستی این شکست را بپذیرد و به آتش بس به طور تمام و کمال پایبند باشد که رئیس مجلس شورای اسلامی نیز به درستی به آن اشاره کرد و تصریح کرد که «با این آتش‌بس با احتیاط برخورد خواهیم کرد و تا تحقق کامل پیروزی در کنار یکدیگر هستیم» ولی نباید فراموش کرد که سیاست تبدیل لبنان به غزه شکست خورده و اهمیت این شکست آنجا بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم اسرائیل برای این هدف سال‌ها برنامه‌ریزی کرد و به پشتیبانی اطلاعاتی و نظامی آمریکا عملیات مهمی مثل عملیات پیجر یا جنگ سال گذشته در سالگرد عملیات ۷ اکتبر را راه انداخت ولی حالا اسرائیلی که یک ارتش هسته‌ای و تا بن دندان مسلح دارد، از دیپلماسی فعال ایران و تیم قالیباف و یک گروه نظامی زخم خورده اما هوشیار در لبنان به نام حزب الله شکست خورد و ترامپ حق دارد برای جبران این شکست ژست بشر دوستانه به خود بگیرد و آتش بس را نتیجه تلاش خود بداند./

پایان پیام