عضو هیات رییسه مجلس شورای اسلامی با تاکید بر اینکه میدان نظامی و دیپلماسی دو بخش تفکیک‌ناپذیر از راهبرد کلان جمهوری اسلامی ایران هستند، گفت: قدرت نظامی و بازدارندگی نیروهای مسلح، پشتوانه دیپلماسی اقتدار و عامل افزایش قدرت چانه‌زنی کشور در عرصه بین‌المللی است.

اقتدار نیروهای مسلح پشتوانه دیپلماسی و قدرت چانه‌زنی ایران است/ قدرت ملی از هم‌افزایی میدان و دیپلماسی شکل می‌گیرد

فرشاد ابراهیم‌پور عضو هیات مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار خانه ملت، با اشاره به تاکیدات دکتر محمدباقر قالیباف رئیس قوه مقننه درباره نقش مکمل میدان و دیپلماسی در تأمین منافع ملی، گفت: میدان نظامی و دیپلماسی را باید اجزای یک پیکر واحد دانست، نه دو ابزار جداگانه. قدرت نظامی و توان بازدارندگی کشور، پشتوانه دیپلماسی اقتدار است و این امکان را فراهم می‌کند که جمهوری اسلامی ایران در مذاکرات و تعاملات بین‌المللی از موضع قدرت وارد شود. دیپلماسی بدون پشتوانه میدانی می‌تواند به وادادگی منجر شود و میدان بدون دیپلماسی نیز فرصت تبدیل موفقیت‌های نظامی به دستاوردهای سیاسی، حقوقی و اقتصادی را از دست خواهد داد.

نماینده مردم ایذه، دزپارت، باغملک و صیدون در مجلس شورای اسلامی، افزود: تجربه‌های سال‌های اخیر نشان داده است هر زمان دشمن در میدان با ناکامی مواجه شده، ناگزیر به تغییر رفتار و بازگشت به مسیر مذاکره شده است و این موضوع قدرت مطالبه‌گری جمهوری اسلامی ایران را افزایش داده است.

بازدارندگی موثر پیش شرط یک دیپلماسی فعال است

نایب رئیس کمیسیون آموزش در مجلس شورای اسلامی با تاکید بر اینکه بازدارندگی موثر پیش‌شرط یک دیپلماسی فعال و موفق است، ادامه داد: تحولات منطقه‌ای به‌خوبی نشان می‌دهد که نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با ایجاد بازدارندگی واقعی و پاسخ قاطع به تهدیدها، فضای لازم را برای فعالیت مؤثر دستگاه دیپلماسی فراهم کرده‌اند. بدون این قدرت، دیپلماسی در برابر تحریم‌ها، فشارهای سیاسی و تهدیدهای خارجی از کارآمدی لازم برخوردار نخواهد بود.

چهار میدان عامل پیروزی است

ابراهیم‌پور با اشاره به الگوی «چهار میدان مبارزه» اظهار کرد: در این الگو، میدان نظامی،میدان دیپلماسی، میدان مردم و میدان خدمت به‌صورت مکمل عمل می‌کنند. نیروهای مسلح صرفاً مأمور مقابله با تهدیدها نیستند، بلکه با ایجاد امنیت پایدار، زمینه تبدیل تهدیدهای امنیتی به فرصت‌های سیاسی و اقتصادی را نیز فراهم می‌کنند. امنیت و ثبات حاصل از اقتدار دفاعی، بستر جذب سرمایه‌گذاری، توسعه اقتصادی و افزایش توان ملی را مهیا می‌سازد.

وی در ادامه تصریح کرد: اقتدار نظامی همچنین پشتوانه‌ای محکم برای تثبیت دستاوردهای دیپلماتیک است. پس از موفقیت‌های میدانی، این دیپلماسی است که باید آن دستاوردها را به توافقات سیاسی، حقوقی و اقتصادی تبدیل کند. تجربه تحولات منطقه نشان داده است که قدرت دفاعی کشور، توان چانه‌زنی دیپلمات‌های ایرانی را افزایش داده و مانع از نقض تعهدات و توافقات از سوی طرف‌های مقابل شده است.

میدان و دیپلماسی دو عنصر تفکیک ناپذیر هستند

عضو کمیسیون آموزش مجلس با بیان اینکه میدان و دیپلماسی دو عنصر تفکیک‌ناپذیر هستند، خاطرنشان کرد: تجربه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی نشان داده است که بدون حضور فعال و بازدارنده نیروهای نظامی، دیپلماسی در برابر فشارهای حداکثری و تهدیدهای خارجی آسیب‌پذیر می‌شود. قدرت دفاعی، اهرم چانه‌زنی کشور را تقویت کرده و از سوءاستفاده دشمنان جلوگیری می‌کند.

مذاکره به وقت و دفاع به وقت عامل اقتدار ایرانی است

وی درباره مفهوم «مذاکره به‌وقت و دفاع به‌وقت» نیز گفت: عقلانیت راهبردی در چارچوب «اقتدار و عقلانیت ایرانی» معنا پیدا می‌کند. دفاع و استفاده از ظرفیت‌های بازدارنده زمانی به‌کار گرفته می‌شود که امنیت و منافع ملی اقتضا کند و مذاکره نیز وقتی دنبال می‌شود که کشور در موضع قدرت قرار داشته باشد و بتواند دستاوردهای ملموس و عینی کسب کند. نه وادادگی در برابر فشارها پذیرفتنی است و نه تصمیم‌گیری‌های شتاب‌زده و احساسی؛ بلکه هدف، تأمین امنیت پایدار و دستیابی به منافع ملی از طریق مدیریت هوشمندانه شرایط است.

ابراهیم‌پور انسجام داخلی و هماهنگی میان میدان‌های نظامی، دیپلماتیک، اقتصادی و مردمی را از مهم‌ترین عوامل افزایش قدرت ملی دانست و افزود: هرچه هماهنگی میان این حوزه‌ها بیشتر باشد، امکان اثرگذاری جنگ روانی دشمن کاهش می‌یابد و توان کشور برای مقابله با تهدیدها افزایش پیدا می‌کند. انسجام ملی و هم‌افزایی میان ارکان مختلف کشور، مهم‌ترین عامل ناکامی دشمن در ایجاد شکاف و اختلاف است.

دیپلماسی بدون پشتوانه قدرت ملی اثر گذار نیست

وی با تأکید بر اینکه در نظام بین‌الملل امروز، دیپلماسی بدون پشتوانه قدرت ملی و توان بازدارندگی اثرگذاری لازم را نخواهد داشت، تصریح کرد: تاریخ معاصر نشان می‌دهد کشورهایی که از اقتدار کافی برخوردار نیستند، در مذاکرات ناچار به اعطای امتیازات یک‌طرفه می‌شوند، اما جمهوری اسلامی ایران با تکیه بر قدرت بازدارنده خود توانسته است دیپلماسی مبتنی بر اقتدار را دنبال کند و از حقوق ملت ایران دفاع کند.

عضو کمیسیون آموزش مجلس در ادامه به نقش مجلس شورای اسلامی و سایر نهادهای سیاست‌گذار اشاره کرد و گفت: مجلس از طریق قانون‌گذاری، نظارت، حمایت از تقویت توان دفاعی کشور و بهره‌گیری از ظرفیت دیپلماسی پارلمانی، نقش مهمی در ایجاد هماهنگی میان حوزه‌های نظامی، دیپلماتیک و اقتصادی ایفا می‌کند. همچنین نهادهایی مانند شورای عالی امنیت ملی نیز در هم‌افزایی این ظرفیت‌ها و ارتقای قدرت تصمیم‌گیری کشور نقش مؤثری دارند.

ابراهیم‌پور در پایان با اشاره به الگوی مورد تأکید رئیس مجلس برای مدیریت بحران‌ها خاطرنشان کرد: الگوی «اقتدار و عقلانیت ایرانی» بر پایه پیوند میدان‌ها، زمان‌بندی هوشمند در استفاده از ظرفیت دفاع و مذاکره و تبدیل تهدیدها به فرصت استوار است. در این چارچوب، بازدارندگی نظامی، دیپلماسی مقتدرانه و حضور فعال مردم در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند تا کشور بتواند از بحران‌ها عبور کرده و آن‌ها را به فرصت‌هایی برای پیشرفت، ثبات و جهش ملی تبدیل کند./

پایان پیام

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha

آخرین اخبار