فرشاد ابراهیمپور عضو هیأت رئیسه مجلس شورای اسلامی در گفت و گو با خبرنگار خانه ملت با بیان اینکه مردم آنگونه که باید پیروزی را احساس نکردهاند، درباره مهمترین حلقه مفقوده میان «پیروزی در میدان» و «احساس پیروزی در جامعه» گفت: حلقه مفقوده، تبدیل پیروزی سختافزاری و راهبردی به تجربه روزمره امنیت، امید و ثبات در زندگی مردم است.
نماینده مردم ایذه، باغملک، صیدون و دزپارت در مجلس شورای اسلامی با تاکید بر اینکه ایران در میدان نظامی و سیاسی به معنای واقعی پیروز شد، افزود: دشمن با اهداف مشخص وارد میدان شد اما به هیچ کدام از هدفهای خود نرسید. مردم ایران با انسجامی بینظیر ایستادند و نیروهای مسلح با اقتدار از کشور دفاع کردند. با این حال اگر این پیروزی صرفاً در روایتها باقی بماند و به احساس ملموس «امنیت پایدارتر»، «چشمانداز روشنتر اقتصادی» و «اعتماد به اینکه ایستادگی مردم نتیجه داشته است» تبدیل نشود، میان واقعیت پیروزی و ادراک اجتماعی آن فاصله ایجاد خواهد شد.
پاسخ به پرسشهای مردم؛ شفافیت در بیان هزینهها و دستاوردها
ابراهیمپور با تأکید بر اینکه حلقه اصلی، همزمانی «روایت صادقانه» و «اقدام عملی» است، اظهار کرد: مردم باید ببینند هزینهای که پرداخت کردهاند، مستقیماً به تقویت بازدارندگی، تثبیت موقعیت منطقهای و گشایشهای دیپلماتیک منجر شده و این دستاوردها چگونه به زندگی آنان نزدیک میشود.
این نماینده مردم در مجلس دوازدهم با اشاره به سه مؤلفه کلیدی برای تبدیل پیروزی نظامی و سیاسی به دستاورد ملموس اجتماعی، گفت: نخست، شفافیت در بیان دستاوردها و هزینههاست، مردم حق دارند بدانند دشمن چه اهدافی داشت، چرا شکست خورد، چه هزینههایی به کشور تحمیل شد و در نهایت چه نتایجی به دست آمد. مؤلفه دوم، پیوند مستقیم پیروزی با زندگی مردم است؛ باید نشان داده شود که این پیروزی چگونه امنیت مرزها، قدرت چانهزنی دیپلماتیک و فرصتهای اقتصادی کشور را تقویت کرده است.
ابراهیمپور سومین مؤلفه را نقش محوری مردم دانست و تصریح کرد: باید به صورت مستمر تأکید شود که این پیروزی پیش از هر چیز محصول ایستادگی ملت ایران بود، نه صرفاً اقدامات رسمی. احساس مالکیت مردم نسبت به این پیروزی، سرمایه اجتماعی کشور را حفظ میکند.
روایت کلی دیگر کافی نیست؛ مردم میپرسند «حالا چه شد؟»
عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی با تأکید بر ضرورت ارائه مستندات و آمار درباره دستاوردهای کشور یادآور شد: روایتهای کلی و کلیشهای دیگر کافی نیست، مردم امروز هوشمند هستند و میپرسند «حالا چه شد؟». باید با زبان روشن، آمار قابل اثبات و جزئیات مشخص، البته بدون افشای اطلاعات امنیتی، توضیح داده شود که دشمن به کدام اهداف خود نرسید، بازدارندگی ایران چگونه ارتقا یافت و دستاوردهای دیپلماتیک چگونه در تثبیت پیروزی میدان نقش داشتهاند؛ شفافیت مسئولانه اعتماد میسازد، اما ابهام میتواند فاصله میان جامعه و روایت رسمی را افزایش دهد.
این نماینده مجلس با تأکید بر ضرورت پیوند میان «روایت رسمی پیروزی» و «تجربه روزمره مردم» اظهار کرد: باید پیروزی را به زبان زندگی روزمره ترجمه کرد. مردم باید ببینند ایستادگی آنان چگونه به افزایش اعتبار تهدیدات و بازدارندگی ایران، تثبیت جایگاه منطقهای کشور و ایجاد فضای دیپلماتیک برای بیاثر کردن فشارهای حداکثری دشمن منجر شده است. وقتی مردم ببینند امنیت پایدارتر شده، فرصتهای اقتصادی جدید در حال شکلگیری است و مسئولان با صداقت درباره مسیر پیشرو سخن میگویند، احساس خواهند کرد که ایستادگی آنان «نتیجه» داشته است.
عضو هیأت رئیسه مجلس شورای اسلامی با تأکید بر نقش مجلس، دولت و رسانهها در تبدیل دستاوردهای میدان به دستاورد اجتماعی تصریح کرد: مجلس باید با نظارت هوشمند، مطالبه گزارشهای شفاف و قابل فهم از دولت و تبدیل دستاوردهای کشور به قوانین و سیاستهایی که زندگی مردم را تسهیل کند، نقش خود را ایفا نمایند. دولت نیز باید گزارش جامع و صادقانهای از دستاوردها، هزینهها و نقشه راه پساجنگ ارائه دهد و اقدامات ملموس اقتصادی و معیشتی را در دستور کار قرار دهد تا مردم آثار پیروزی را در زندگی خود احساس کنند. رسانهها باید روایتگری حرفهای، مستند و به دور از اغراق یا سیاهنمایی داشته باشند؛ وظیفه رسانه انتقال احساس افتخار و امید است، نه تکرار کلیشهها./
پایان پیام
نظر شما