عضو هیأت پارلمانی جمهوری اسلامی ایران در PUIC گفت: سوال اساسی این است که چرا نهادهای بین المللی برای تصویب یک قطعنامه غیر اخلاقی که تمام محتوای آن بر خلاف هنجارها و انگارههای اجتماعی و جهانشمول است، تمام امکانات و قدرت خود را بسیج می کنند اما در قبال نسل کشی در غزه و جنایات جنگی رژیم صهیونیستی و آمریکا در ایران و قتل عام زنان و کودکان و نوزادان ایرانی و فاجعه مدرسه شجره طیبه میناب سکوت می کنند و با یک استاندارد دوگانه با حوادث جهان برخورد می کنند؟.